Help, opa wil euthanasie en ik zie dat als enige niet zitten

Eerste Hulp Bij Liefde gaat op zoek naar inzichten en praktische tips bij levensechte relatieproblemen. Stel je vraag en wij stellen ze aan een team van relatie-experts.

Beste Lieve,

Opa heeft een terminale kanker. Hij wil euthanasie en iedereen respecteert dat. Ik ben de enige die dit absoluut niet ziet zitten. Ik begrijp niet waarom hij niet langer wil vechten, zodat we meer tijd hebben om afscheid te nemen. We kunnen die laatste levensfase samen aan vanuit Gods liefde, dat geloof ik. Maar ik durf het niet te zeggen. Het laatste wat ik wil, is ruzie maken bij zijn sterfbed. Moet ik dit dan maar stilzwijgend aanvaarden? Maar hoe kan ik daarmee verder leven?

Jente

Lieve Jente, ik begrijp je aarzeling en vind het ook knap dat je deze belangrijke fase in het leven van je opa en je hele familie bewust als christen wil beleven. Jezuïet en palliatief arts Marc Desmet spreekt uit jarenlange ervaring en kan je zeker helpen.

Marc, wat zeg je aan mensen die het zoals Jente moeilijk hebben met de euthanasiewens van een familielid?

Marc Desmet • In Vlaanderen is het bijna vanzelfsprekend geworden dat mensen in het geval van een terminale kanker kiezen voor euthanasie om een einde te maken aan het lijden van de laatste dagen of maanden. Het is goed om respect te hebben voor de euthanasiewens van iemand die lijdt, maar je mag daar gerust vragen bij hebben en die ter sprake brengen.

Allereerst zou ik willen benadrukken dat dé familie niet bestaat. Er zijn wel familieleden, allemaal met hun eigen ervaring en mening. Ga er niet te gauw vanuit dat je de enige bent die er anders over denkt. Het kan best zijn dat ook andere familieleden zich niet durven uitspreken of er nog niet dieper over nagedacht hebben.

Vandaag is de wil van de patiënt heilig. Daar zit iets goeds in, maar daardoor gaan we soms te snel voorbij aan natuurlijke weerstanden.

Nochtans is wat er te gebeuren staat, onomkeerbaar. Respect voor de wens van de patiënt kan zich ook uiten in tijd maken om daarover te praten.

Mensen leven niet alleen langer, we lijden en sterven ook langer. Dan is het logisch dat we over dat sterven meer gaan nadenken. Wie kiest voor euthanasie, mag zich ook afvragen hoe de nabestaanden daar op een goede manier mee kunnen voortleven. Dat zal de verbondenheid in de familie ten goede komen.

Ik weet niet of de weerstand van Jente voortkomt uit een principe of uit haar gehechtheid aan haar opa. Misschien allebei. In ieder geval zou ik haar aanraden om haar weerstand ter sprake te brengen op een persoonlijke manier: Ik probeer respect te hebben voor wat je vraagt, maar als ik eerlijk ben, heb ik het daar heel moeilijk mee, want… Zeg niet: Euthanasie kan niet voor mijn geloof. Daarmee doe je de deur dicht in plaats van het gesprek te openen.

Probeer van een blokkering te komen tot een proces.

Laat een pastor of consulent dat gesprek eventueel faciliteren. Misschien kan iedereen - dus ook de terminale zieke - zich vinden in een alternatief als palliatieve sedatie, waarbij de patiënt op het laatst in slaap gebracht wordt.

Tips

• Denk niet meteen dat je de enige bent. Breng je weerstand respectvol ter sprake.
• Gebruik een ik-boodschap: zeg hoe jij je erbij voelt.
• Laat een pastor of consulent het gesprek eventueel faciliteren om van een blokkering te komen tot een proces.

Foto header Flickr CC Alexander MacPherson