Kajotters en kajotsters gedenken bezieler van hun leven

Een impressie met enkele getuigenissen en een gebed bij het graf van Cardijn. Bekijk ook de film over het leven van Cardijn.

Martin Guerard, JOC: 90 jaar na de oprichting begint het werk pas

Het dynamisme van de JOC (KAJ) en het geloof van haar leden zijn het levende bewijs van de actualiteit en de vruchtbaarheid van het werk van Cardijn.

Ludovicus Mardiyono, IYCW: vader van miljoenen arbeiders

Zelfs na zijn dood blijft Cardijn bron van kennis en bevrijding voor de waardigheid van arbeiders. Voor Cardijn was een jonge arbeider meer waard dan al het goud in de wereld.

Wat begon als een kleine groep van vrouwen in 1912 in Laken,is nu een internationale beweging met miljoenen leden.

Lieve Cosijns, Kleine zuster van Nazareth: ik zie hem nog op het podium staan zwaaien met zijn armen

Cardijn zien en horen heeft een diepe indruk nagelaten en mee mijn roeping bepaald. Ik zie hem nog op het podium staan zwaaien met zijn armen en hoor zijn krachtige stem.

Een hoogtepunt was de Rome-bedevaart in 1957 met het pausbezoek en de internationale bijeenkomst van kajotters en kajotsters uit verschillende continenten.

Tijdens één van bijeenkomsten kwam een Afrikaanse Kajottersleider spreken. Hij vertelde hoe hij de boodschap van de KAJ verstond: ‘Elk nieuw lid die bij onze groep komt, is als een kind dat gebaard wordt en voor wie we met heel ons hart en al onze liefde moeten zorgen. Zo wordt hij of zij opgenomen in onze grote familie.’ Die leider had de boodschap van Cardijn goed begrepen.

Ilse Schuts, Femma: zonder Cardijn, geen kajotstersbeweging

VKAJ is een vormingsmijlpaal in mijn leven: aangesproken worden, geloof in je kunnen, je laten groeien, verantwoordelijkheid opnemen, stilstaan, reflecteren en doen.

Voor mij is Cardijn iemand die duidelijk begrepen heeft wat het betekent om in de 20ste eeuw in het voetspoor van Jezus te treden. Zoals ook Moeder Theresa en Nelson Mandela.

Door hun zijn en doen inspireren ze anderen en veroorzaken ze beweging.  

Guy Tordeur, ACV-CSC: onverschilligheid en egoïsme van de Westerse landen zijn grootste uitdaging van de wereld

Cardijn heeft heel zijn leven gezegd dat onze grootste energie zou moeten gaan naar het doen verdwijnen van wat hij noemde ‘deze schande, deze monsterachtigheid, deze onverdraaglijke onrechtvaardigheid in een wereld, die wil spreken over vooruitgang, solidariteit, eenheid, broederlijkheid en vrede’.

Abdul, KAJ de MUG: we proberen ook de autochtone jongeren te betrekken

We komen samen dichtbij het Klein Kasteeltje. ‘Voyaach’ noemt ons lokaal, dat wil zeggen dat we onderweg zijn, met een tussenstop in Brussel, komende uit oorlogsgebied. Het lokaal is voor ons een tweede thuis, we spreken er over wat ons bezig houdt in het leven, over onze toekomst, over gelijkheid en ongelijkheid, enzovoort.

Mgr Jean Kockerols, hulpbisschop voor het vicariaat Brussel: welke uitdagingen zou Cardijn willen dat wij vandaag zien?

Cardijn zou blij geweest zijn met de problemen die Franciscus onder de aandacht brengt: populisme, migratie, ecologie, Europa.

Bidden bij het graf van Cardijn

Bekijk de film over het leven van Cardijn