Joost Callens (Durabrik): op zoek naar stilte in al het gekrakeel

Met een omzet van 115 miljoen euro behoort Durabrik tot de meest succesvolle Belgische bouwbedrijven. Maar nog straffer is dat die groei gerealiseerd met zachte waarden: kwetsbaar leiderschap, groeikansen voor werknemers, respectvolle en transparante communicatie, duurzame steun voor goede doelen.

Wie is Joost Callens eigenlijk?

Joost Callens • Het warme en gelovig geëngageerde gezin waarin ik ben opgegroeid, heeft me sterk gevormd. Mijn vader kwam uit een eenvoudige thuis. Hij rolde de bouwsector in via zijn vrijwilligerswerk bij Bouworde. Het was mijn moeder - die uit een zelfstandige bakkersfamilie kwam - die hem aanspoorde een eigen bedrijf op te richten. Dat werd Durabrik.

Ook de jeugdbeweging speelde een belangrijke rol in mijn leven. Daar kon ik echt mezelf zijn. Op internationale activiteiten, zoals de Joepietochten of een bedevaart naar Lourdes, ging een nieuwe wereld voor me open. Jeugdboeken zoals Kruistocht in spijkerbroek deden me dromen van een heldhaftig avontuur en vrijheid.

Ik was graag bij Up with People of Artsen Zonder Grenzen gegaan, maar dat is er nooit van gekomen.

Na mijn studies (economie) rolde ik nogal snel in het bedrijfsleven. Al begon ik bij Durabrik onder aan de ladder. Maar de droom om op stap te gaan - de vrije wereld in - zou me nooit meer loslaten.

En dan, op je 50ste, stap je naar Compostela. Wat deed het met je?

Het was een ongelooflijke ervaring. Op dat moment had ik al enkele etappes gedaan, onder meer in 2008 met een team van Durabrik. Bedoeling was onderweg na te denken over de toekomst van het bedrijf. Wat bindt ons? Waar staan we voor?

Lees verder onder de foto.

Daar hebben we een betekenisvolle brug naar de toekomst geslagen. Letterlijk zelfs, want we hebben een pad aangelegd rond ons hoofdgebouw in Drongen, met een brug erover naar de nieuwbouw die er toen gekomen is.

Ik ben wel vertrouwd met het opzoeken van stilte. Om de 6 weken las ik een stiltedag in.

Niet makkelijk, maar wel noodzakelijk, om contact te maken met de stroom aan emoties en gedachten die door mij heen gaan. Ik deed ook al stilteretraites in de Sinaï-woestijn. Toch oversteeg de tocht van 2.600 km in 89 dagen mijn verwachtingen. Vooral de eenzaamheid in het eerste deel was confronterend. Vanaf de Pyreneeën werd ik dan weer getroffen door de fenomenale verbondenheid die ontstond met andere pelgrims.

Als ik mijn pelgrimstocht in 1 woord moet samenvatten, is het toch: liefde.

Ik ben van Compostela teruggekomen met de sterke overtuiging dat liefde ook in het bedrijfsleven een plaats heeft. Het zou veel burn-outs voorkomen!

Onze jongste zoon Toon heeft een mentale beperking door een hersenletsel bij de geboorte. Wij zorgen voor hem, maar hij ook voor ons.

Toon is pure liefde. Toen ik dat eenmaal inzag, werd hij mijn leermeester.

Waarom Silence for Peace?

Weet je, ik kan tegenwoordig niet meer naar het nieuws kijken. Met de verkiezingen in aantocht neemt het gekrakeel van politici en opiniemakers alleen maar toe. Sommigen menen het wel goed, maar echt luisteren doet niemand.

5 minuten stilte zou een heel ander politiek debat opleveren.

Uiteindelijk kunnen we alleen in vrede vooruitgang maken. Die vrede moet beginnen in het hart van elke mens. Stilte brengt tot rust en schept ruimte voor vrede in jezelf en in de wereld.

Op 27 oktober nodigen we iedereen uit om tussen 12 en 18 uur in stilte te komen zitten onder de Gentse Stadshal bij het Emiel Braunplein.

Lees verder onder het filmpje.

Het initiatief groeide uit een CEO-council van waardegedreven bedrijfsleiders. Na de aanslagen in Parijs kwam iemand van de groep met het idee om voortaan niet alleen na zo’n feiten een minuut stilte te houden, maar vooral ook proactief meer stilte toe te laten in de publieke ruimte. We hebben er meteen met z’n allen de schouders onder gezet.

Onze eerste Silence for Peace vond kort na de aanslagen in Brussel plaats, hoewel hij al lang gepland was. En na Antwerpen is nu Gent aan de beurt. De bedoeling is om met Silence for Peace een beweging op gang te brengen waaraan ieder vanuit zijn eigen overtuiging kan bijdragen.

Niemand kan iets hebben tegen stilte en vrede. Het zijn katalysatoren om je te verbinden, horizontaal en verticaal.

Eigenlijk is het een vorm van zorgzaamheid voor jezelf en de samenleving.

Hoe kijk jij naar de kerk vandaag?

Ik heb een ongelooflijk respect voor mensen die in deze context zorgzaam bezig zijn en zelf ben ik ook gelovig. Maar verder moet ik zeggen: overal waar macht is, werkt het niet. Paus Franciscus heeft nog veel werk te doen en de vervelling zal nog niet zo gauw klaar zijn.

• Silence for Peace, 27 oktober van 12 tot 18 uur, Stadshal Gent (nabij Emiel Braunplein).
• Ontdek Toontjeshuizen, een project van cohousing voor mensen met een beperking, ontstaan vanuit de zoektocht van Joost Callens naar een gepaste woonomgeving voor zijn zoon als die niet meer thuis terecht kan.