Leo De Weerdt: 3 momenten van (niet)alledaagse schoonheid (24/11)

Twee Franse chansons over eenzaamheid

Leo De Weerdt: ‘Op 18 november was ik uitgenodigd door Nele op Radio Maria. Ik had dit aanbod onder andere aangenomen omdat er nogal eens mensen in de gevangenis me zeggen dat ze naar Radio Maria luisteren. Zowel gedetineerden als personeel. Het gesprek was rechtstreeks, maar zal ook later te herbeluisteren zijn op de site van de radio. Ter ondersteuning van het programma koos ik volgende muziek: Betty van Bernard Lavilliers en Je cours tout seul van William Sheller. Twee klassiekers uit het Franse chanson met als thema 'eenzaamheid'. Iets waar de mensen achter de muren vaak mee worstelen. En wat ze waarschijnlijk ook gemeenschappelijk hebben met andere kwetsbare groepen uit onze samenleving?’

‘Rituelen’, een boek van Herman De Dijn

‘Op 12 november organiseerden we met de aalmoezeniersdienst een studiedag in Leuven rond het thema ‘Rituelen in de gevangenis’. Liturgie behoort tot de kernopdracht van de gevangenisaalmoezenier. Liturgie heeft echter te maken met een veel breder menselijk fenomeen: wij mensen zijn ‘rituele wezens’. Filosoof Herman De Dijn schreef hierover een boeiend en uitdagend boek: Rituelen. Waarom we niet zonder kunnen.’

Uit het Evangelie volgens Lucas (Lc 21, 5-19)

Toen sommigen opmerkten hoe de tempel daar prijkte met zijn fraaie stenen en wijgeschenken, zei Hij: Wat ge daar ziet — er zal een tijd komen dat er geen steen op de andere gelaten zal worden, alles zal verwoest worden. (Lc 21, 5-7)

Eigenlijk is Jezus zelf niet erg bezorgd om monumenten en gebouwen. Ook niet om al die overweldigende gebeurtenissen van oorlogen, onlusten, aardbevingen, hongersnood of hemelverschijnselen die onheilsprofeten vrij spel geven. En waarin de volkspsychologie van toen, zowel als die van vandaag, nog altijd tekenen willen zien van het nakende einde van deze wereld. Het gaat Jezus dus niet zozeer om monumenten, tempels of wat voor historisch patrimonium noch om de uiterlijke gebeurtenissen… het gaat hem om de mens ‘hier en nu’! Maar wat draagt, wat motiveert deze bezorgdheid? Jezus kan zich het leven van hén die hem willen volgen niet anders voorstellen dan zijn eigen leven: ‘wie mijn dienaar wil zijn zal zijn kruis moeten opnemen en mij volgen’.

Wie zoals Jezus radicaal kiest voor het welzijn en de bevrijding van de mens, die botst ook onvermijdelijk aan tegen de machten van het kwaad in deze wereld.

De bezorgdheid van hem is dan enkel: kun je trouw blijven aan jouw levenskeuze, kun je innerlijk standhouden, wanneer er geen steen noch op de andere gelaten zal worden, als alles verwoest lijkt?

Door stand te houden, zullen jullie je leven redden. (Lc 21, 19)