120 priesters, diakens, pastoraal werkenden en vicariale medewerkers komen samen in Leuven
Geroepen en gezonden
Op uitnodiging van hulpbisschop Koen Vanhoutte zetten de pastores en vicariale medewerkers van het vicariaat Vlaams-Brabant & Mechelen een volgende stap in het traject van missionaire vernieuwing dat een jaar eerder tijdens een driedaagse in Blankenberge was ingezet.
De hulpbisschop heette iedereen welkom en nodigde de deelnemers uit om opnieuw te proeven van de vreugde van het Evangelie: niet louter als slogan, maar als een houding die helpt om de eigen zending met vernieuwde frisheid op te nemen. Hij verwees naar de uitdagingen én de belofte van een kerk die zoekt naar nieuwe wegen om mensen nabij te zijn. Die uitnodiging zette meteen de toon voor een dag die tegelijk verdiepend en verbindend aanvoelde.
Bijbel als rode draad
Door de dag heen vormden drie Bijbelse teksten de leidraad: Lucas 9,1-6; Lucas 10,1-9 en uit de brief aan de Filippenzen: Fil. 1,9-11. Hulpbisschop Vanhoutte gaf bij elke passage een korte impuls die drie kernelementen van onze christelijke roeping in herinnering bracht.
Na de eerste impuls volgden voor de deelnemers momenten van stille reflectie en gesprek in de Geest in kleine groepjes. Daarbij bleek hoe waardevol het is om eigen vragen en ervaringen over onze zending vandaag te delen, en tegelijk te ontdekken dat veel van die vragen gedragen worden door anderen.
Getuigenissen die inspireren
In de namiddag brachten drie pastores – Guy De Keersmaecker, Filip Hacour en Hilde Claes – en kernvrijwilliger Mia Lameire een getuigenis vanuit de onderscheidingsprocessen die ze in hun missionaire ervaring meemaken. Elk verhaal toonde hoe het Evangelie gestalte krijgt in heel uiteenlopende pastorale realiteiten. Hun eerlijke getuigenissen werden zichtbaar geapprecieerd en vormden voor velen een bron van herkenning en inspiratie.
Samen onderweg naar een kerk met het oog op morgen
Tijdens het tweede groepsgesprek stonden de pastores stil bij processen van gemeenschappelijke onderscheiding in hun eigen pastorale realiteit. Ondanks de verschillen tussen parochies en pastorale zones, contexten en verantwoordelijkheden leeft overal dezelfde zoektocht naar nabijheid, creativiteit en antwoorden voor wat de toekomst brengen zal. Aan het einde van de dag kondigde de hulpbisschop enkele accenten aan voor die toekomst van de parochiepastoraal. Een toekomst die de pastores samen met ontelbare vrijwilligers, stap voor stap, helpen vormgeven.
De dag werd beëindigd met dankbaarheid: voor de ontmoeting tussen collegae-pastores, voor de open gesprekken en voor de inspiratie die vanuit Schrift en getuigenissen werd aangereikt. De gezamenlijke missie blijft dezelfde, maar het deed zichtbaar deugd te ervaren dat niemand die alleen hoeft te dragen.
