Commentaar bijbellezing 16/6: ‘Een huis om in te schuilen’ - Saskia Van den Kieboom

Evangelie: Marcus 4, 26-34 - 'Het lijkt op een mosterdzaadje’

In die tijd zei Jezus tot de menigte: ‘Het gaat met het Rijk Gods als met een man die zijn land bezaait; hij slaapt en staat op, ’s nachts en overdag, en onderwijl kiemt het zaad en schiet op, maar hij weet niet hoe. Uit eigen kracht brengt de aarde vruchten voort, eerst de groene halm, dan de aar, dan het volgroeide graan in de aar. Zodra de vrucht het toelaat, slaat hij er de sikkel in, want het is tijd voor de oogst.’ En verder: ‘Welke vergelijking kunnen wij vinden voor het Rijk Gods en in welke gelijkenis zullen we het voorstellen? Het lijkt op een mosterdzaadje. Wanneer dat gezaaid wordt in de grond, is het wel het allerkleinste zaadje op aarde; maar eenmaal gezaaid, schiet het op en het wordt groter dan alle tuingewassen, en het krijgt grote takken zodat de vogels in zijn schaduw kunnen nestelen’. In vele dergelijke gelijkenissen verkondigde Hij hun zijn leer op de wijze die zij konden verstaan. Anders dan in gelijkenissen sprak Hij niet tot hen, maar eenmaal met zijn leerlingen alleen gaf Hij van alles uitleg.
 

Commentaar Saskia Van den Kieboom: ‘Een huis om in te schuilen’

Het is niet altijd gemakkelijk om moed te blijven houden. Momenteel worden we vaak geconfronteerd met slecht nieuws. De oorlogen dichtbij en veraf, geopolitieke spanningen, het zorgt voor toenemende onrust. De verkiezingen zijn achter de rug en er moet een nieuwe regering gevormd worden. Een regering die zich het hoofd moet breken over de uitdagingen van vandaag. Wat is een goed beleid rond migratie? Hoe zorgen we 
ervoor dat we duurzaam met de natuur omgaan? Wat met betaalbaar wonen?

De wereld ziet er heel anders uit dan 2000 jaar geleden, dan in de tijd van Jezus. Toch hadden Jezus en zijn leerlingen met dezelfde soort spanningen te maken. 

Het Rijk Gods leek toen net zo ver weg als nu. En toch, Jezus liet zien dat het dichter was dan gedacht, het Rijk Gods is er eigenlijk altijd. Hier en nu. Het wordt gezaaid als het kleinste zaadje op aarde, een mosterdzaadje, maar prompt schiet het omhoog en wordt het een werkelijkheid. Het kleine zaadje wordt een huis om in te schuilen, zoals een boom waarin vogels nestelen. Een huis waar eenieder terechtkan, waar het veilig is en warm. Waar niemand bang hoeft te zijn niet binnen te mogen of er niet bij te horen. Een huis waar gehuild wordt en gelachen. Een huis waar eten en drinken is voor iedereen. Een huis waar we rustig kunnen nadenken over de uitdagingen die op ons pad komen. Waar we elkaar bemoedigen en ondersteunen.

Ik geloof dat wij ondanks alles deze huizen kunnen bouwen. Deze huizen waar God graag met ons wil wonen, er voor en met ons wil zijn. Het kost niets om zo’n huis te bouwen, en je hoeft er ook geen bouwvakker of architect voor te zijn. Er is plaats genoeg voor deze huizen, overal, hoe onherbergzaam een gebied ook is. En als het huis vol is, dan bouwen we er een nieuw huis naast. Het enige wat we nodig hebben, is goede moed en geloof, juist zoals Jezus het vraagt van ons. Het geloof dat het Rijk Gods, ondanks alles, al een beetje onder ons kan zijn. Iedere dag opnieuw, overal. Het ontstaat uit het kleinste mosterdzaadje met geloof, maar het wordt een stevig huis om in te schuilen. Laat ons samen bouwen!

• Saskia Van den Kieboom is stafmedewerker gezinspastoraal en aanspreekpunt voor geloof en homoseksualiteit.