Commentaar bijbellezing 19/1: ‘De overvloed van God’ - Saskia Van den Kieboom

Evangelie: Johannes 2, 1-12  — ‘Nog is mijn uur niet gekomen’

In die tijd was er een bruiloft te Kana in Galilea, waarbij de moeder van Jezus aanwezig was. Jezus en zijn leerlingen waren eveneens op die bruiloft uitgenodigd. Toen de wijn opraakte, zei de moeder van Jezus tot Hem: ‘Ze hebben geen wijn meer.’ Jezus zei tot haar: ‘Vrouw, is dat soms uw zaak? Nog is mijn uur niet gekomen.’ Zijn moeder sprak tot de bedienden: ‘Doet maar wat Hij u zeggen zal.’ Nu stonden daar volgens het reinigingsgebruik der joden zes stenen kruiken, elk met een inhoud van ongeveer honderd liter. Jezus zei hun: ‘Doet die kruiken vol water.’ Zij vulden ze tot bovenaan toe. Daarop zei Hij hun: ‘Schept er nu wat uit en brengt dat aan de tafelmeester.’ Dat deden ze. De tafelmeester proefde van het water dat in wijn veranderd was. Hij wist niet waar die wijn vandaan kwam, maar de bedienden die het water geschept hadden, wisten het wel. Zodra hij geproefd had, riep hij de bruidegom en zei hem: ‘Iedereen zet eerst de goede wijn voor en wanneer men eenmaal goed gedronken heeft, de mindere. U hebt de goede wijn tot nu toe bewaard.’ Zo maakte Jezus te Kana in Galilea een begin met de tekenen en openbaarde zijn heerlijkheid. En zijn leerlingen geloofden in Hem. Daarna daalde Hij af naar Kafarnaüm, Hijzelf en zijn moeder, de broeders en zijn leerlingen; maar zij bleven daar slechts enkele dagen.

Commentaar Saskia Van den Kieboom: ‘De overvloed van God’

Zonder God zijn we nergens, kunnen we niets. Dat wordt deze week wel duidelijk uit de tekst van Jesaja. Zonder God zijn we verlaten mensen, met God zijn we Zijn Welbehagen. We zijn niet meer als een woestijnland, maar als een Gehuwde, een gehuwde met God. Alles gaat van Hem uit. En ook Paulus beaamt dat: wat we ook doen, welke taak we ook moeten vervullen, het is de Geest van God die ons in beweging zet. Het is God die ons uiteindelijk laat doen wat we moeten doen. 

Dat ondervond ook Jezus, wanneer hij aan het feesten was bij de memorabele bruiloft in Kana. Het moet nogal een feest geweest zijn, men spreekt er nog over. De wijn was echter bijna op, en dat zou een enorme ramp zijn, zeker voor de gastheer, die enorm aan gezichtsverlies zou lijden. Maria had het probleem snel door en wilde Jezus inschakelen. Jezus sputterde echter tegen: hij wist heel goed dat hij voorgoed uit het verborgene zou treden wanneer hij zou doen wat Maria van hem wilde: water in wijn veranderen. Ik kan me voorstellen dat Jezus wel wat koudwatervrees had. Toch deed hij het. Zijn eerste wonder. Zijn eerste stap in zijn openbare publieke leven. 

Jezus veranderde water in wijn, voorkwam dat het feest op een vervelende manier ten einde zou komen. Jezus bracht hier letterlijk leven in de brouwerij. Jezus deed een wonder, maar niet zomaar een wonder. Een wonder dat liet zien dat waar God is, er overvloed is. Er zouden nog vele wonderen volgen. Vanaf nu zouden mensen snel horen over Jezus, dergelijke acties bleven ook in die tijd niet lang ongeweten. Voor Jezus was er geen weg meer terug. Als Zoon van God op aarde gekomen had hij een taak te vervullen. Hij moest aan het werk.

Het verhaal over de bruiloft van Kana is erg bekend. Wat me er telkens weer in treft, is de aanvankelijke ‘onzekerheid’ van Jezus. ‘Mijn uur is nog niet gekomen’, maar Maria wist dat de werkelijkheid anders was. 

Jezus laat zien dat twijfel normaal is. Ook voor ons, wanneer we geroepen zijn om onze taken te doen. Laat ons de wijze woorden van Paulus niet vergeten: al ons handelen is goed wanneer het vertrekt vanuit God! 

Saskia Van den Kieboom is stafmedewerker gezinspastoraal en aanspreekpunt voor geloof en homoseksualiteit.