De spiritualiteit van Pasen en integrale ecologie - paus Leo XIV [catechese]

Catechesecyclus – Jubileum 2025. Jezus Christus onze hoop. IV De verrijzenis van Christus en de uitdagingen van de hedendaagse wereld. 5. De spiritualiteit van Pasen en integrale ecologie

goedendag en welkom! In dit jubeljaar van de hoop, denken we na over het verband tussen de Verrijzenis van Christus en de uitdagingen van de hedendaagse wereld, met andere woorden onze uitdagingen. Af en toe vraagt Christus, de Levende, ook aan ons: “waarom ween je? Wie zoek je?” Uitdagingen kan men, feitelijk, niet alleen aanpakken en tranen zijn een gave ten leven wanneer ze onze ogen reinigen en wanneer ze onze blik bevrijden.

De evangelist Johannes brengt een detail onder onze ogen dat we niet vinden in de andere Evangelies: wenend bij het lege graf, erkent Maria Magdalena de verrezen Jezus niet onmiddellijk. Ze dacht dat het een tuinbewaker was. Inderdaad, bij de begrafenis van Jezus, bij zonsondergang op Goede Vrijdag zegt de tekst heel nauwkeurig: “Op de plaats waar Hij gekruisigd was lag een tuin, en in die tuin lag een nieuw graf, waarin nog nooit iemand was bijgezet. Omdat het de Joodse voorbereidingsdag was en het graf dichtbij lag, legden ze Jezus daarin neer” (Joh 19, 40-41).

Lees ook

De verrijzenis van Christus en de uitdagingen van de hedendaagse wereld - paus Leo XIV [catechese]

Lees het volledige artikel

Aldus, in de vrede van de sabbat en in de schoonheid van een tuin, komt een einde aan de dramatische strijd tussen duisternis en licht. Die strijd was begonnen met het verraad, de aanhouding van Jezus, de vlucht, de veroordeling, de vernedering en het doden van de Zoon die “Voorheen al hield al van degenen die Hem in de wereld toebehoorden, maar nu zou Hij hun zijn liefde betonen tot het uiterste” (Joh 13,1). De tuin bewerken en behoeden is de oorspronkelijke taak (cfr Gen 2,15) die Jezus vervuld heeft. Zijn laatste woord op het kruis -“Het is volbracht” (Joh 19,30) – nodigt elkeen uit diezelfde taak als eigen taak op te nemen. Want, “Daarop boog Hij het hoofd en gaf Hij de geest” (19,.30).

Ontmoeting tuinbewaker

Geliefde broeders en zusters, Maria Magdalena vergistte zich in het geheel niet toen zij dacht de tuinbewaker te ontmoeten! Zij moest inderdaad haar eigen naam en haar eigen taak opnieuw vernemen vanwege de nieuwe Mens, die in een andere Johannestekst zegt: “Zie, Ik maak alles nieuw” (Openb. 21,5). Paus Franciscus, met de Encycliek Laudato si, heeft ons gewezen op de grote noodzaak van een bezinnende blik: als de mens niet de bewaker van de tuin is, dan wordt hij er de verwoester van. De christelijke hoop beantwoordt dus aan de uitdagingen die de gehele mensheid raken bij haar verblijf in de tuin waarin de Gekruisigde werd neergelegd als een zaad, om op te staan en veel vrucht te dragen.

Het Paradijs is niet verloren gegaan, maar werd opnieuw gevonden. De dood en de verrijzenis van Christus, zijn het fundament van een spiritualiteit van integrale ecologie. Los hiervan blijven de woorden van het geloof zonder greep op de werkelijkheid en blijven de woorden van de wetenschappen buiten het hart. “De ecologische cultuur kan niet beperkt worden tot een reeks dringende en halfslachtige antwoorden op de waarneembare problemen zoals de teloorgang van het milieu, de uitputting van de natuurlijke rijkdommen en de vervuiling. Een andere kijk, gedachtegang, beleid, educatief programma, levensstijl en spiritualiteit is noodzakelijk om samen de uitbreiding van het technocratisch paradigma aan banden te leggen”(Laudato si’, 111).

Ecologische bekering

Daarom spreken we over een ecologische bekering welke de christenen niet kunnen scheiden van de koerswijziging welke de navolging van Christus van hen vraagt. Een teken hiervan is het zich omkeren van Maria op Paasmorgen: slechts door bekering na bekering gaan we over van dit tranendal naar het nieuwe Jeruzalem. Dergelijke overgang, die in het hart begint en geestelijk is, verandert de geschiedenis, brengt ons tot een publieke inzet, activeert de solidariteit waardoor vanaf nu mensen en schepselen zich hoeden voor de begeerte van wolven, in de naam en in de kracht van het Lam Herder.

Zo, kunnen de zonen en de dochters van de Kerk miljoenen jongeren ontmoeten en kunnen andere mannen en vrouwen van goede wil die de kreet gehoord hebben van de armen en van de aarde, zich in hun hart laten raken. Er zijn ook vele mensen die, door een meer onmiddellijk contact met het geschapene, een nieuw evenwicht wensen dat hen over talloze kwetsuren tilt. Anderzijds “De hemel ontvouwt de glorie van God; het uitspansel zegt: ‘Ik kom uit zijn handen’. Elke dag opnieuw wordt dat verkondigd, elke nacht opnieuw wordt dat gefluisterd, zonder tong of taal, geen stem laat zich horen, en toch klinkt de boodschap over heel de aarde, reikt dat getuigenis tot het einde van de wereld” (Ps 19,1-4). Moge de Geest ons het vermogen geven de stem te horen van wie geen stem heeft. Dan zullen we zien, wat ogen niet zien: die tuin, o Paradijs, waarheen we op weg zijn doordat elkeen zijn eigen taak aanvaardt en vervult.

Vertaald uit het Italiaans door Marcel De Pauw msc