Duizenden jongeren samen (met de paus) op de Heizel in Brussel in het teken van de hoop

Terwijl de paus op zaterdagvoormiddag in de basiliek in Koekelberg een delegatie van bisschoppen, priesters, diakens, seminaristen, pastorale werkers en gelovigen uit ons land ontmoette en toesprak, baanden duizenden jongeren van overal in België en Europa zich een weg naar het Koning Boudewijnstadion in Brussel. Sommigen zijn al vroeg uit de veren en leggen, eenmaal aangekomen in de hoofdstad, het laatste stuk te voet af. Een soort Walk of Hope (wandeling van hoop), Of om het met de woorden van kardinaal Michael Czerny te zeggen: ‘We zijn allemaal pelgrims en in deze dagen zijn we dat samen met de paus.’

Kippenvelmoment

De sfeer zit er bij de meeste groepen goed in en die verbetert nog als ze plotseling verrast worden door een witte Fiat 500 met daarin tot hun verbazing de paus die de pelgrimerende jongeren lachend toewuift. ‘Een kippenvelmoment’, klinkt het bij VIN JE, de jongerenwerking van de Vincentiusgemeenschap in Anzegem. ‘Er is maar één paus op de wereld en wij hebben die gezien’, juichen de jongeren. Niet beseffend dat de paus hen ‘s avonds nog persoonlijk komt bezoeken...

Ook godsdienstleerkracht Sam Vantomme (26) uit Ledegem is onder de indruk: 'De paus stelde ons de vraag of je mag neerkijken op iemand. 'Neen', antwoordden we allen in koor. 'Jawel', zei de paus. 'Er is 1 gelegenheid waarbij je dit wel mag doen, om je hand uit te steken en iemand rechtop te helpen'. Waarna hij een baby bij zich op het podium liet komen en deze en iedereen de zegen gaf en zei: 'Je hoeft niet de grootste te willen zijn, maar wel te worden als een kind...''

Geduld beloond

Maar even terug naar de start van Hope Happening... John Frijn, al twintig jaar catechist in Veldwezelt bij Lanaken, trok samen met enkele jongeren van de parochie naar Brussel. Voor Lore (12) en Kaat (13), recentelijk nog gevormd, is het de eerste keer dat ze een jongerenfestival als Hope Happening meemaken. De wachtrij is echter zo lang dat het tegen 16 uur draait voor ze binnen geraken, maar hun geduld wordt beloond…

De twee jonge meisjes zijn werkelijk onder de indruk: ‘Zoveel mensen en zoveel standjes, echt crazy...’, reageert Lore. ‘Geweldig!’, vult Kaat aan. ‘Nu nog de paus zien...’ En dat moment blijkt dus vlugger te komen dan verwacht... 

Ook Lander Veelhaver (21) uit Aalst, student klassieke muziek aan het conservatorium in Brussel wilde de Hope Happening niet missen. ‘De reden dat ik deelneem is omdat ik dankbaar ben. Ondanks alles hebben we heel wat zegeningen aan de Kerk te danken en die mogen ook benoemd worden. Denk maar aan de schoonheid van zoveel religieuze kunstwerken, maar ook aan de vele ziekenhuizen, scholen en universiteiten en wat ze voor mensen betekenen. Hope Happening is een aanleiding het geloof en de Kerk te vieren én onze paus in het bijzonder. En dat in een open en ongedwongen sfeer.’

Divers en toch verenigd 

Ongedwongen is het juiste woord om de sfeer van Hope Happening te omschrijven. Vlakbij schommelende jongeren zijn volwassenen van diverse religieuze bewegingen uitbundig aan het dansen en aan de overkant vindt een go-cartrace plaats. Even verderop zijn jongeren boodschappen vol liefde en hoop op een muur aan het schrijven.’Jezus houdt van ons’, schrijft een meisje van 16. ‘Ja, ik ben gelovig, maar niet omdat ik zo ben opgevoed. Mijn geloof groeide nadat ik iets ernstig in mijn leven meemaakte…’ Meer wil ze niet kwijt, maar het is duidelijk: de Kerk is divers en toch zijn zovelen verenigd in naam van hetzelfde geloof.
 

Samen de nacht in...

Om de nacht door te komen, wordt Brussels expo omgebouwd tot een soort indoor camping. Maar niet zonder eerst nog wat muziek, een meditatief moment en eerst... een bezoek van de paus!