Een vergeten (be)roep? – Valérie Kabergs [standpunt]
Afgelopen week leerde mijn dochtertje over het thema ‘beroepen’ in de klas. Een van de dagen mocht ze verkleed naar school. Ik zag veel kleine politieagenten, brandweermannen en dokters. Zelf koos ze voor balletjuf. Een meisje of jongen in habijt of met een zichtbaar kruisje zat er niet tussen. Toch is ook dat, anno 2026, een ‘uniform’ dat iets kan vertellen over de passie waaraan je je leven wijdt, zo herinnert de Dag van het Godgewijde Leven ons op 2 februari.
Om die toewijding van religieuzen te begrijpen, moet je echter wat meer naar de binnenkant dan naar de buitenkant kijken. Hun keuze is een antwoord op een roep die van elders kwam. Van bij God, om precies te zijn. En daarvan willen ze met hun hele leven getuigen. In die getuigenis zijn ze een voorbeeld voor al wie God zoekt. Met hun eigen accenten en spiritualiteit openen religieuze gemeenschappen bovendien de ogen voor de grote rijkdom van de christelijke traditie en zijn ze bronnen van vernieuwing voor traditionele parochies.
Maar ook voor mensen die zich niet meteen met God verbonden voelen, kunnen religieuzen inspirerende voorbeelden zijn. Met hun aanhoudende oefening in het samenleven met elkaar, leven ze een dagelijks tegengewicht tegen de vele vormen van polarisatie in onze wereld. Bij uitstek contemplatieve religieuzen zoeken de uiterlijke en innerlijke stilte op: een kostbaar goed vandaag, waaraan zoveel mensen nood hebben. Om nog niet te spreken over hun grote inzet voor de meest kwetsbaren, waar de wereld naar hunkert.
Ze hebben ons veel te schenken, de mensen die - vaak zonder veel zichtbaarheid - hun hele leven toewijden aan God en de medemens. Geven we hen ook iets terug? Dat kan door concrete zorgzaamheid te tonen voor gemeenschappen waarin zusters en broeders zelf heel kwetsbaar zijn geworden. Maar vooral door hen te waarderen in hun blijvende kracht. Door hen te betrekken als gesprekspartners over leven en geloof en van hen te blijven leren. Zo zal er altijd hoop en toekomst voor hen en ons zijn. En om dat te vieren, mag er gerust een pannenkoekje bij!
Reageren? Mail naar valerie.kabergs@otheo.be





