Fabrice (20) uit Tienen schildert gekruisigde Jezus met hedendaagse twist voor leraarskamer

Alles begon met een uitnodiging van Katrijn Vanderleyden, lerares Plastische Opvoeding in Via Tienen. Wie heeft zin om mee te werken aan een kunstproject tijdens de middagpauze? Fabrice Rugwizangoga reageerde meteen enthousiast. ‘Ik teken al heel mijn leven’, vertelt hij, maar op tekenles ging hij nog nooit. Wel leerde hij veel van zijn vader, die hij vroeger vaak zag tekenen. ‘Hij maakte meestal portretten, van mij bijvoorbeeld. Of hij zette zich buiten neer en tekende het landschap. Nu heeft hij daar niet meer zoveel tijd voor.’

Fabrice en een andere leerling kregen elk een doek van twee op twee meter, dat de leraarskamer zou opfleuren. Hij wist onmiddellijk wat hij wilde doen met zijn canvas, want de tekening had hij al eerder gemaakt. De lerares zag zijn voorstel meteen zitten. ‘De grootste uitdaging was om in het groot te werken’, zegt Fabrice. ‘Daar heeft mevrouw Vanderleyden me enorm mee geholpen en ik ben haar er heel dankbaar voor.’

Onthulling van de werken

Vorige week werden de werken onthuld voor de hele school. Terwijl Sterre koos om spelende kinderen in beeld te brengen – ook goed gelukt, overigens – staat Fabrice trots naast een schilderij met als grote blikvanger … de kruisiging van Christus. Rondom het kruis staan mensen met hun smartphone in de lucht foto’s te maken. Het beeld riep vragen op bij enkele leerlingen. Wat bedoelde Fabrice ermee? ‘Ik wou een belangrijke gebeurtenis uit het verleden confronteren met de blik van vandaag. En welke gebeurtenis was er belangrijker dan deze? Enerzijds zeg ik hiermee dat het normaal is dat de wereld verandert en dat de blik van mensen verandert en divers is. Anderzijds is het ergens ook een kritiek op het feit dat we belangrijke gebeurtenissen vaak maar half beleven omdat we bezig zijn met een scherm.’

De examens zijn bijna afgelopen, Fabrice blikt al vooruit naar het volgende schooljaar. Een kunstopleiding? ‘Ik heb de smaak van het schilderen wel te pakken en ga er zeker deze vakantie mee door. Ik hoop dat mevrouw Vanderleyden nog een beetje wil begeleiden. Maar mijn studiekeuze wordt iets anders, Financiën en verzekeringen. Kunst zal een hobby blijven. Hoewel, wie weet, ooit…’ 

‘Ik hoop echt dat hij ermee doorgaat’, reageert de leerkracht. ‘Fabrice heeft talent, al beseft hij dat zelf nog niet helemaal. Hij tekent uit de losse pols, zonder voorbeeld. Dat kan niet iedereen. En natuurlijk ben ik bereid om hem daarin verder te begeleiden. Ik ben zelf gespecialiseerd in muurschilderingen en daar mag hij me gerust eens bij komen helpen.’

De doeken gaan nu naar de leraarskamer. ‘Veel leerkrachten hadden me al eens gevraagd om die ruimte wat kleur te geven. Goed dan, zei ik, maar wel met de leerlingen. Zo kwam ik op het idee om de geïnteresseerden tweemaal per week over de middag bijeen te brengen. We bieden hier weinig of geen creatieve richtingen aan, dus de creatieve talenten worden doorgaans niet aangesproken. Er reageerden er een stuk of 14. Maar alleen Fabrice en Sterre werkten aan zo’n groot doek.’