Jesuit Refugee Service pleit tegen het gedwongen opsluiten van mensen zonder papieren [Otheo Radio]

In ons land kunnen mensen zonder verblijfsvergunning worden opgepakt en opgesloten in een van de zes gesloten centra. De reden voor hun opsluiting is hun verblijfsstatus. Voor wie geen toegang heeft tot een legale migratieroute en de wanhoop nabij is, lijkt een bestaan onder de radar soms de enige uitweg.

In die centra verblijven ook mensen die een strafrechtelijke veroordeling achter de rug hebben. Het regime doet sterk denken aan dat van een gevangenis. De opsluiting gebeurt in afwachting van een gedwongen terugkeer of een overdracht aan een ander land. Sommige opgesloten sans-papiers ervaren het vooruitzicht van een terugkeer naar hun thuisland als een doodsvonnis. Wat staat hun daar te wachten? En wie volgt hun situatie na aankomst op?

Het kan maanden duren voor de overheid iemand daadwerkelijk uitzet. Als het al zover komt: sommigen worden uiteindelijk vrijgelaten met het bevel het grondgebied te verlaten. Case closed. Maar voor hen is er niets opgelost.

In België verblijven naar schatting zo’n 120.000 mensen zonder papieren. Velen wonen hier al jaren. Ze hebben een leven opgebouwd en houden zich vaak staande met onderbetaald zwartwerk. Hun werkgever neemt hun gebrek aan verblijfsdocumenten voor lief. De huisjesmelker bij wie ze huren evenzeer. Zelf leven ze met de voortdurende dreiging te worden opgepakt, gescheiden van hun familie en opgesloten, zonder te weten hoelang dat zal duren of wat daarna volgt. Contact met hun naasten kunnen ze houden via sociale media, krijgen ze te horen.

Jörg Gebhard, directeur van JRS (Jesuit Refugee Service) Belgium, komt op voor deze mensen. Zijn organisatie verdedigt de belangen van een groep die weinig aandacht krijgt van de media, de samenleving en ook de Kerk. Zijn relaas is een pleidooi voor menselijkheid en mededogen, geworteld in de kern van zijn geloof: het Evangelie en de Ignatiaanse spiritualiteit.