Jubileum van de Synodale Teams: de evidenties radicaal omdenken – Geert De Cubber [blog]

Het is nog donker als de Belgen op het Belgisch College vertrekken voor de pelgrimage door de Heilige Door van de Sint-Pietersbasiliek. Zingend en biddend trekken de synodale teams door de Via della Conciliazione onder de Bernini-zuilen naar de deur die alleen voor een Jubeljaar wordt geopend. Iemand vertelde me trouwens dat het een uitzonderlijk Jubeljaar is. Dat de ene paus de deur opent en een andere paus de deur zal sluiten, is nog maar een paar keer in de geschiedenis voorgekomen.

Op het Sint-Pietersplein is het een drukte van jewelste. Er is zo goed als geen doorkomen aan. Wie in de Paulus VI-zaal moet zijn, wordt via de Vaticaanse muren afgeleid naar de zijkant om langs daar toch de hal binnen te komen. Een voor een druppelen de leden van mijn groepje binnen voor een kleine workshop Gesprek in de Geest. Ik mag het groepje als facilitator begeleiden.

Synodale smaakervaring

In de rapporten van alle continenten klonk gisteren de nood aan goede vorming. 'Liefst met niet te veel theorie', vulden sommigen aan. Learning by doing was precies de bedoeling van de ervaring van deze ochtend. Zoals altijd was het gesprek in de Geest een opbouwende ervaring. 'Een synodale smaakervaring - dat moeten we de deelnemers geven', klonk het vooraf tijdens de voorbereidende vergadering met het synodesecretariaat. In alle bescheidenheid en vooral naar de reacties te oordelen was het een geslaagde ervaring.

Na de pauze – waarin ik alweer kon bijpraten met vrienden van de synode – was het tijd voor een eerste reeks workshops. Zelf volgde ik de workshop over synodaliteit bij Basic Ecclesial Communities (BEC) in de Filippijnen. Zeker op de plaatsen waar het parochiale leven op een laag pitje staat, kunnen zulke basisbewegingen, oorspronkelijk uit Latijns-Amerika, een grote rol spelen in christelijke aanwezigheid.

Ontdek ook

Jubileum van de Synodale Teams: een weerzien vol vreugde en dankbaarheid – Geert De Cubber [blog]

Lees het volledige artikel

Het deed bij mij de vraag rijzen of dat iets is wat in onze context niet zou kunnen werken. Mogelijkerwijze stuit je al snel op nog meer vragen, maar de eerste vraag (kan het werken bij ons?) zou me nog de hele dag bezig houden.

Jongeren

De tweede workshop ging over synodaliteit en roepingenpastoraal voor jongeren. Via gerichte vragen legde de Duitse jezuïet Clemens Blatter zowat onmiddellijk de vinger op de wonde: roepingenpastoraal gaat te zeer uit van achterhaalde voorstellingen en oude, niet meer werkende recepten vanuit de kerk zelf. Maar durven we te denken vanuit de leefwereld van de jongeren zelf?

Als we die laatste vraag positief beantwoorden, hebben we meteen kans op een meer synodale invulling van wat roepingenpastoraal en jongerenpastoraal kan zijn: een gemeenschappelijk weg van onderscheiding zodat iedereen zijn of haar roeping kan waarmaken. En om het nog wat complexer te maken: roeping is geen statisch gegeven. De weg die het leven neemt, inclusief de soms haakse bochten, is een blijvend aandachtspunt. Levenslange geestelijke begeleiding bij onderscheidingstrajecten is geen overbodige luxe, maar een noodzaak. Niet alleen bij jongeren, trouwens.

Besmettelijk

Van mijn Belgische medepelgrims – de hele Belgische delegatie telt trouwens 17 deelnemers – hoorde ik even laaiende reacties na de workshops die zij volgden. Over synodaliteit en verzoening, over synodaliteit en het opzetten van plaatselijke synodale teams, over synodaliteit en onderwijs, over synodaliteit en co-responsibility... In totaal werden voor de 2.000 deelnemers 25 workshops en 6 seminaries voorzien. Voor elk wat wils dus.

Het slot van de namiddag was een live tv-show, gepresenteerd door een Italiaanstalige presentator van TV2000 en Spaanstalige presentatrice van EWTN. Daarin kwamen uit alle continenten nogmaals enkele good practices aan bod. Kardinaal Mario Grech, de secretaris-generaal van de synode, kreeg het laatste woord. In een bevlogen speech zei hij: 'Je kan het niet leren, maar wel opdoen.' Zoals een verkoudheid, dus waarschuwde hij: 'Synodaliteit is hoogst besmettelijk. Eenmaal je hebt geproefd van synodaliteit, smaakt het naar meer. En wil je er steeds meer mensen mee aansteken.'

Met een Mariale wake werd de uiterst gevulde dag afgesloten. Morgen wacht nog de eucharistieviering in de Sint-Pietersbasiliek. Paus Leo zal daarin voorgaan.