Hoe help je iemand die om goede raad verlegen zit? Iemand die niet weet hoe hij iets moet aanpakken of uit een impasse moet geraken en die jou om advies vraagt? Dat is het volgende geestelijke werk van barmhartigheid op mijn lijstje.
Niemand zit echt te wachten op goede raad. Dat heeft iedereen die ooit een advies gaf aan iemand met twijfels of problemen al ondervonden. Mensen willen vooral hardop uitspreken wat er fout loopt, wie hen onrecht heeft aangedaan, welke factoren er allemaal meespelen en hoe ze zijn vastgelopen. Ze knikken met een wazige blik als je hen vertelt wat volgens jou een goede aanpak zou kunnen zijn. Ze luisteren in het beste geval braaf naar je strategische plan.
De raadgever is dus best iemand die goed kan luisteren.
Het echte effect van je gesprek is niet je goede raad. Want die wordt dus zelden of nooit opgevolgd. Maar door de problemen uit te spreken, heeft de twijfelaar ook voor zichzelf alles op een rijtje kunnen zetten. Hij gaat alles zorgvuldig formuleren om de situatie of de mogelijkheden ook voor zichzelf helder te krijgen. En dat helpt nog het meest.
De raadgever is dus best iemand die goed kan luisteren. Die af en toe een vraag stelt, niet om zijn eigen mening door te duwen, maar om de ander nog beter zicht te laten krijgen op wat er aan de hand is. Die mensen helpt om te zien wat voor hen meer waard is dan iets anders. Die het grote perspectief erbij haalt, waardoor de twijfelaar misschien weer overzicht krijgt. Die iemand helpt om niet uit het oog te verliezen van waaruit hij leeft.
Als raadgever moet je dus even je eigen mening en je eigen belangen tussen haakjes kunnen zetten. Je richt je op de ander. Dat is lang niet zo makkelijk als het klinkt. Het lukt dus ook niet altijd. Maar zoals bij alles: alle beetjes helpen!
