Moeder van verongelukte Michiel brengt lotgenoten samen

In 2020 kwam Marleen Brions zoon Michiel (34) om het leven na een ongeval in de dichte mist. Haar rouwproces leidde tot de kiem van vzw Verlies Verbindt. ‘Rouwen is nu eenmaal je weg kwijt zijn in de mist’, zegt ze.

‘Michiel was graag gezien in Kontich. Hij baatte er een horecazaak uit’, vertelt Marleen Brion (62). ‘Er waren immens veel mensen op zijn uitvaart, zoveel mensen die om hem gaven. We vonden troost in de gedachte dat hij zoveel betekende voor hen. Het voelde aan als een warm deken op een koude winterdag.

Aanvankelijk ben je ontredderd, maar mijn man en ik hadden veel ankerpunten.

Ik denk aan familie en vrienden, onze kleinkinderen, maar ook een wandeling met de hond kon helend zijn en dat maakte het verlies een beetje draaglijker. We zijn beiden boekenliefhebbers en vonden in ons rouwproces ook een houvast bij het boek Anders nabij van psychologe An Hooghe. Daarin getuigen vijf ouders over het leven na de dood van hun kind. Het zijn warme verhalen over liefde en ouderschap. Bij momenten ontroerend, maar ze leven ook verder met het verlies. Op die manier klopten we aan bij An Hooghes expertisecentrum Verbinding in Verlies in Boutersem. Stilaan werd rouwen voor ons: leven met zon en mist.’

Laagdrempelig

Marleen Brion leerde stap voor stap het gemis te aanvaarden en het mee te nemen in haar leven. Meer nog, ze volgde een opleiding rouw en verlies en startte met Verlies Verbindt, een organisatie die lotgenoten samenbrengt. ‘Niet iedereen heeft gespecialiseerde hulpverlening nodig, maar rouwenden kunnen wel de meerwaarde ervaren van een laagdrempelig aanbod’, zegt Marleen. ‘We proberen hen te ondersteunen en het thema verlies en rouw meer en makkelijker bespreekbaar te maken voor iedereen.

We doen dat onder meer met boeken. Mensen zoeken en vinden daarin vaak troost.

Ook boeken geschreven door auteurs die een gelijkaardig verlies meemaakten, kunnen betekenisvol zijn, als herkenning en erkenning van wat men zelf voelt. Daarom legden we een rouwboekenkast aan met werken die gericht zijn op thema’s zoals ziekte, palliatieve zorg, uitvaart, rouw en verlies.’

Koffie en boek

De eerste activiteiten van Verlies Verbindt werden meteen een succes. Met vier boekvoorstellingen over het verlies van een kind, partner ouder of broer of zus was de nood ontegensprekelijk zichtbaar. 

‘Met Koffie en boek brengen we dan weer maandelijks lotgenoten samen aan tafel’, zegt Marleen. ‘De voorbije maanden deden we dat niet louter in Boutersem, ook in Barbóék in museum M in Leuven. We bieden deelnemers een veilige plek waar ze een luisterend oor vinden en waar ze hun verhaal en ervaringen kunnen delen met anderen. Niet iedereen heeft daar lange tijd behoefte aan. Dat is niet erg. Zij vinden vaak troost in hun sociaal netwerk en gaan voort.

Sommigen blijven langer en zijn intussen vrijwilliger geworden in onze organisatie.

Onder lotgenoten praten we over vele dingen, ook het geloof komt ter sprake. Daar is absoluut ruimte voor. Vele mensen vinden daarin troost. Iedereen moet er kunnen zijn wie hij of zij is en ieder bepaalt daarbij zijn eigen tempo. Al weten we dat de samenleving mensen nog te weinig tijd geeft om te rouwen. Laatst zei iemand: Wat ben ik blij dat jullie er toch nog zijn voor mij. Dat zegt voldoende. Ik sta vandaag alleszins anders in het leven. Ik geniet intenser van de kleine dingen. Rouw is er altijd en soms leef ik zonder die mist in mijn hoofd. Maar de pijn is er nog. Ze voelt weliswaar anders. Je leert er op een andere manier mee omgaan. Een leven dat verdwenen is, wordt immers altijd gemist.’

Meer op www.verliesverbindt.be