Noor (16): ‘Sinds ik God in mijn leven binnenlaat, voel ik me gelukkig’

Tot haar verbazing haalde ze het nieuws met een TikTok-post over misdienaars uit haar pastorale eenheid Maria Magdalena (Mortsel). 892.000 views, 103.000 likes, 23.000 shares op het moment van het interview. ‘Ik kon mijn ogen niet geloven’, vertelt Noor De Baere (16). Maar missie geslaagd, want ze wil vooral tonen dat geloven niet saai hoeft te zijn.

Mag ik jou voorstellen als een ‘godfluencer’, iemand die op sociale media filmpjes en boodschappen over geloof deelt?

(lacht) ‘Zelf gebruik ik die term niet, maar inderdaad, op een van mijn kanalen post ik over mijn geloof. Ik was altijd al erg actief op sociale media. Toen ik het geloof ontdekte, leek het dan ook vanzelfsprekend om er posts over te delen. Zeker toen ik misdienaar werd. In Mortsel dienen we met een drietal jongeren de viering. Sinds kort ben ik ook misdienaar in de kathedraal. Een albe is geen alledaagse outfit voor jongeren. Zo kwam ik op het idee om er een leuk filmpje over te maken, daarop kwamen heel wat reacties. Sommigen vonden het erover en niet respectvol, anderen worden er dan juist weer door getriggerd. Kortom, van het een kwam het ander, en we besloten met de misdienaars om een TikTokaccount aan te maken.’

Dat filmpje ging viraal. Hoe pak je dat aan?‘

Het is vooral stelen met de ogen. Je kijkt naar wat je zelf leuk vindt op je socials, waar je zelf blijft hangen, of wanneer je verder scrolt omdat het niet boeit … Door al jarenlang filmpjes op sociale media te posten heb ik mezelf de meeste skills eigengemaakt. Ik zet ook andere jongeren op weg in het labyrint van posts op socials. Ik stel vast dat iets aantrekt wanneer het super absurd is. Als het iets aparts is, iets wat mensen niet vaak zien, triggert het. Zo kwam ik op het idee om met de misdienaars een dansje te maken in onze alben. Ook onze pastoor Tom deed mee. Tot mijn verbazing ging het viraal. Maar dat kan je nooit voorspellen. Er kwam ook heel wat commentaar, zowel negatief want niet respectvol, maar ook positief.’

‘Ik post steeds in het Engels, omdat je zo meteen een breder publiek aanspreekt. Er zijn natuurlijk heel wat Belgen en Nederlanders die me volgen, maar ook mensen uit Frankrijk of Zuid-Afrika bijvoorbeeld. Zelf ben ik geen wiskundeknobbel, maar je kunt heel wat opsteken uit het algoritme van je account. Dat is een kant-en-klare wiskundige analyse, die aangeeft op welk tijdstip je het best kan posten om veel mensen te bereiken, hoeveel tijd je best tussen twee posts laat, hoe lang je filmpje moet zijn, wat de actualiteit is waarop je best inspeelt zodat je steeds andere mensen bereikt en je je boodschap breed kunt uitdragen … Daarnaast hangt het ook af van wat jij zelf beoogt: wil je pieken? Of wil je over een langere periode een goede gemiddelde score halen.’

In Vlaanderen zijn er niet veel ‘godfluencers’. Waarom deel je over je geloof?

‘Ik heb meerdere TikTok- en Instagramaccounts. Elke account dient een ander doel. Zo heb ik naast de misdienaar-account een eigen TikTokaccount voor posts met een gelovige ondertoon. Het is niet zo dat ik anderen iets wil bijleren of met het moraliserende vingertje wil zwaaien. Ik wil vooral dingen maken waarmee andere jongeren verbinding kunnen maken, waarin ze zich herkennen, wat aansluit bij hun leefwereld, en dat met een gelovige ondertoon. Dus niet te persoonlijk, maar toch authentiek. Dat is een moeilijke evenwichtsoefening. Je kan heel persoonlijk gaan als je een groot influencer bent en veel volgers hebt, maar zover ben ik nog niet.’

Heeft het zin om te posten over geloof? Zijn jongeren erin geïnteresseerd?

‘Meer dan je zou denken. Eerst en vooral zitten jongeren voortdurend op TikTok en Instagram. Dus als je iets wil delen, moet jij ook daar zijn. Tegelijk ontdek je er ook heel wat. Weet je, dit jaar kreeg ik voor het eerst in mijn leven catechese. Dat kwam ik per toeval op het spoor dankzij sociale media. Een van mijn volgers op TikTok, Noah Cruz uit de jongerengroep van de kathedraal van Antwerpen, postte op zijn account (@noahccruz), onder meer over hun catechesebijeenkomsten op vrijdagavond, met een uitnodiging om ook eens aan te sluiten. Waarom niet?, dacht ik. Het is super interessant, omdat ik weinig weet over geloofsinhoud en nog heel wat te leren heb. Zo zie je maar dat posts via sociale mediakanalen hun werk doen. Ik ben er het levende voorbeeld van. Anders had ik nooit iets geweten over het bestaan van die catechesegeroep.’

Onlangs getuigde je in De Wereld van Sofie op Radio 1 dat je het geloof nog maar een jaar geleden ontdekte. Hoezo?‘

Het was een lange en moeilijke weg. Ik heb het geloof stap voor stap ontdekt. Ik werd niet gelovig opgevoed. Mijn mama wel, en mijn oma is wel gelovig en sprak er soms over. Dankzij haar ben ik ook gedoopt als baby. Als kind ging ik een enkele keer samen met haar naar de mis, maar dat zat allemaal heel ver weg. Ik heb altijd wel veel vragen gehad, maar thuis was het onderwerp niet bespreekbaar. Maar toen ik vijftien en zelfstandiger werd, vond ik dat ik die vragen naar zin en geloof best mocht stellen. Gek genoeg was het mijn leerkracht zedenleer die me op weg zette om informatie daarover te vergaren. Zo ging ik op zoek, eerst buiten, later in de Kerk. In het begin durfde ik er niet over te praten. Ook aan mijn papa durfde ik het niet te vertellen. Hij kwam er via via achter en was er niet gelukkig mee. Ook op school durfde ik het eerst niet aankaarten. Nu wel, en mijn vrienden reageren best cool.’

Die zoektocht bracht je vorig jaar naar een eucharistieviering. Hoe ervoer je dat?‘Het was Lichtmis, maar toen wist ik nog niet waarvoor dat feest stond. Ik wandelde de Sint-Benedictuskerk in Mortsel binnen, en was verrast toen ik zag dat er pannenkoeken werden geserveerd. Dat zoiets mogelijk was in de kerk! Het voelde aan als een warm welkom. Nadien ging ik vaker naar de mis. Wanneer ik daar ben, kijk ik niet op mijn horloge hoelang het nog duurt. Integendeel, in mijn ogen vliegt de tijd dan voorbij. Voor het eerst in lange tijd voel ik een soort rust en tevredenheid over mij komen. Tot dan voelde ik me vaak leeg binnenin. Sinds ik God binnenlaat in mijn leven en een band met Hem opbouw, voel ik me gelukkig. Zelfs in het donker is Hij licht voor mij.’

‘Nu ik de weg naar het geloof gevonden heb, ben ik er superintensief mee bezig, op alle vlakken. In misvieringen valt het me vaak op dat heel wat kerkgangers neutraal voor zich uit staren, alsof het geloof voor hen een vanzelfsprekendheid is en ze daar zitten omdat het moet, terwijl het voor mij echt een engagement is, iets wat mijn leven doordesemt. Geloof is niet vanzelfsprekend, geloof komt met twijfel. Dat zie je ook in de film Conclave. Als je niet twijfelt, neem je alles zomaar aan. Dan denk je er niet over na. Kan je het dan wel geloven noemen?’

Filmpjes maken is echt je ding, zei je al. Heb je nog meer projecten of dromen?

(enthousiast) ‘Ik ben een prototype aan het uitwerken dat ik wil voorleggen aan de bisschop van Antwerpen en de nuntius. Naast mijn socials wil ik met zulke projecten een dieper level aanboren. Ik ervaar vaak dat katholieken in dezelfde persoon – God – geloven, en dat we bidden tot hetzelfde kruis, maar die relatie tot God verschillend invullen. Bijgevolg is er niet één stereotiep beeld van ‘dé katholiek’, maar zijn er heel veel verschillende profielen en identiteiten. Toch bestaan er veel vooroordelen. Mensen denken vaak dat elke christen superconservatief is. Dat wil ik ontkrachten. Want zodra mensen niet meer vastzitten in stereotypen, is er veel mogelijk. Dan groeit nieuwsgierigheid en ligt de weg open naar verbinding. Ik hoop dat we dan meer verzoend worden met elkaar en meer hand in hand kunnen leven.’‘In het format dat ik nu uitdacht, interview ik tal van mensen over hun geloof. Daarbij richt ik me tot een breed publiek, jong en oud, gelovig en niet gelovig. Ik interviewde al kardinaal De Kesel. Ik legde ook contact met de nuntius en mocht hem mijn vragen doorsturen. Sinds juli ben ik bezig tussen mijn schoolwerk door: mensen aanschrijven, toestemmingen vragen, interviews afnemen … In september startte ik met het maken van videobeelden.’

Opnieuw naar 800.000 views of meer?

‘Met dit project hoop ik een hoog rendement halen. Ik kies bewust het Vaticaan als locatie, omdat we daar als gelovigen samenkomen. Ieder uit een andere hoek van de wereld, ieder bidt voor iets anders, maar allen zijn we verenigd in het geloof. Je voelt er zoveel liefde en kracht. Je voelt je daar een deel van één grote familie, ook al ken je elkaar niet persoonlijk. Het maakt niet uit of je man of vrouw bent, van waar je komt, tot welke cultuur je behoort ... Buiten de muren van het Vaticaan leef je als het ware in jezelf. Eens binnen de muren, leven we in Hem. Hij is er zo aanwezig, het is als het ware zijn thuis, wij mogen daar in Hem wonen. Wie weet, kan ik er ook kardinalen en misschien zelfs de paus interviewen. Dat zou de max zijn.’

accounts die Noor (onder andere) volgt:

• @pastoorbart (TikTok) Bart staat dicht bij jongeren en geeft duidelijke antwoorden op interessante vragen, vaak over basics, zoals het verschil tussen een kerk en een kathedraal. Zijn filmpjes op YouTube, bijvoorbeeld over zijn ochtendritueel, vind ik super. Ze geven een inkijk in zijn leven als pastoor.
• @skeptic.pastor (TikTok en Instagram) volg ik omdat pastor Jeremy met een kritische blik naar het geloof durft te kijken en desondanks blijft geloven. En omdat hij vooroordelen of mythes ontkracht, zoals dat homoseksualiteit een zonde     zou zijn.

• @pontifex (Instagram) Hier verschijnen de preken van de paus met ondertiteling. Als die niet op het scherm van mijn smartphone zouden passeren, zou ik die nooit lezen. Nu dus wel

  ---

• Woont in Mortsel
• Studeert Latijns-moderne talen
• Is misdienaar
• Beheert meerdere TikTok- en Instagramaccounts
• Is als godfluencer actief op @mariamagdalena.parish van haar parochie (TikTok) en @ ac.youthgroup van de kathedraal van Antwerpen (TikTok en Insta)
• Heeft een passie voor het maken van filmpjes