Ontdek de luxe om te treuren #40dagenluxe

Vasten betekent zichzelf vrijwillig een beperking opleggen. Maar bij Jezus staat onthechting altijd in het teken van een leven overstromend van zin, liefde en geluk. Een leven van overvloed, van echte luxe, niet de schijnluxe van altijd-meer-willen. Een dichter herinnert ons eraan:

Laten we nu eindelijk eens met dat verlost zijn beginnen. Rilke

In deze serie gaan we op zoek naar die ware luxe van het leven: #40dagenluxe.

[Lees verder onder de foto.]

1 Beperking bestrijden omarmen

Vroeg of laat worden alle mensen geconfronteerd met beperking en het besef daarvan. Ziekte, ontslag, mislukking, partner of kinderen die andere wegen bewandelen, het kwaad in de wereld of je eigen leven...

Neerslachtigheid over menselijke beperking is geen stoornis. Het behoort tot het wezen van de mens.

Soms krijg je de raad: laat het los. Maar dat gaat natuurlijk niet. Beter is het om te vragen: hoe ervaar je dat? Ervaringen die de ruimte krijgen om zich te ontvouwen, ook negatieve, veranderen en openen onvermoede wegen.

Probeer om een kort moment je hele beperktheid en somberheid te omarmen. Wat een verfrissend nieuwe houding voor deze tijd.

2 Het donkerste uur

Het is een grote paradox van het christendom dat Jezus, de mens geworden God, door de donkerste van alle depressies is gegaan: de dood van alle hoop, de volledige godverlatenheid. Aan het kruis bidt Jezus met psalm 22:

Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten? Mt 27:46

Hij is afgedaald in jouw duisternis. Je bent er niet alleen.

3 Wennen aan duisternis

Neerslachtigheid kan zich tot iets anders ontvouwen als het daartoe de kans krijgt. Het evangelie stopt niet met de kruisiging. De wanhoopskreet van psalm 22 is er maar de eerste regel van.

Johannes van het Kruis schrijft in zijn Boek over de donkere nacht dat alle duisternis van de ziel een doel heeft. Namelijk je ontwennen aan de zorgen en betoveringen van de zichtbare wereld en je zintuigen wennen aan een fijnzinniger wereld, die van de geest.

Laat even al je teleurstelling over de uiterlijke wereld toe en ervaar het als het aandringen van een onzichtbare, innerlijke wereld.

4 Neerslachtigheid als gave

Met wat oefening kan je meer en meer je duisternis als gave ervaren. De dichter en de mysticus leven het je voor.

Ik heb de donkere uren van mijn wezen lief. Rilke

O nacht, mij liever dan het morgengloren! Johannes van het Kruis

Ben jij zo ver dat je dankbaarheid kan voelen voor je duisternis? Al is het maar een moment. Omdat ze je bevrijdt uit de slavernij van je zorgen en verslavingen. Omdat ze je gevoelig maakt voor de vrijheid en rijkdom van de geest.

5 Treuren en afdalen

Je zou graag alle lijden oplossen. Nu meteen. Maar dat gaat niet. De wereld blijft een duistere plaats. Je eigen hart blijft grotendeels donker.

Het is gepast om regelmatig je hardnekkige streven te staken. Een moment, een uur, een dag.

Om je de luxe te gunnen van het treuren. Over jezelf. Over anderen. Over God.

Om solidair met mensen en met God af te dalen in de duisternis van de tijd en van je eigen hart. Om te wennen aan een ander licht. 

En verder?

Lees de column van Nele Van den Broeck in De Standaard Niet zeuren maar treuren

Deel je eigen ervaringen met ware luxe op Facebook met hashtag #40dagenluxe

Geïnspireerd op: Werner Tiki Küstenmacher. Jezus: een spirituele kijk op luxe. Forte, 2009, ISBN 9789058778178, 220 pagina’s. Bestel op Bol (7,90 euro).