Onvoorziene omzwervingen - Babs Mertens [column]
De taxi is al vertrokken als ik ontdek dat hij me bij het verkeerde klooster heeft afgezet. Ik ben op terugweg naar België na een intense tijd in Syrië. Daar sta ik dan met al mijn bagage in Harissa, niet ver van het sanctuarium van Onze-Lieve-Vrouw van Libanon. De plek ziet er verlaten uit. Wanneer ik een vriendelijke priester-missionaris tegen het lijf loop, besluit hij me een lift te geven naar het vrouwenklooster wat verder op de heuvel. Voor een tweede keer kom ik toe op een andere plek dan waar ik word verwacht. Toch blijkt de Voorzienigheid haar werk te doen. Er klinkt gelach als ik vertel dat ik morgenvroeg een vlucht naar Brussel heb. Een Syrische man die met zijn moeder in het klooster logeert, spreekt onverwacht Nederlands. Ook hij vliegt morgen naar België. De zusters stellen voor dat ik toch bij hen overnacht, zo kunnen we samen de taxi naar de luchthaven nemen.
Die avond aan tafel voel ik hun nieuwsgierigheid groeien. ‘Ben je dan religieuze?
Liefde gaat nooit weg
Die avond aan tafel voel ik hun nieuwsgierigheid groeien. ‘Ben je dan religieuze? En van welk orde, van de clarissen of van Deir Mar Moussa? Vanwaar je verbondenheid met Paolo Dall’Oglio?’ Schoorvoetend vertel ik stukjes van mijn verhaal. Over hoe zoekend ik was als jonge twintiger, ver verwijderd van het christelijk geloof. En hoe ik dankzij mijn terminaal zieke moslimcollega niet alleen de rijkdom van de islam ontdekte, maar ook mijn eigen geestelijke armoede. Oog in oog met de dood leek mijn leven slechts een smalle weg naar een donkere ravijn. Wanneer ik vertel over mijn diepe gevoel van nostalgie toen ik in het vrouwengedeelte van de moskee van mijn collega voor het eerst het moslimgebed mee beleefde, lijkt het alsof de adem van mijn toehoorders stokt. ‘Je bent toch niet … ?’, klinkt het verontrust. Nee, ik ben niet moslim geworden, al heb ik de islam lief. Maar wel ben ik dankbaar voor al die ‘onvoorziene’ omzwervingen die – achteraf bekeken – precies brachten wat ik nodig had op mijn pad.
Babs Mertens is stafmedewerkster bij ‘TAU - Franciscaanse spiritualiteit vandaag’.
