'Paus beklom een steile helling'

In onze parochies van Antwerpen-Noord was de belangstelling voor de mis in het Heizelstadion vele malen groter dan de tickets die we konden bemachtigen. Maar met wat creativiteit vulden we toch drie bussen. Om half zes spraken we af aan het Centraal Station om goed op tijd in het Koning Boudewijnstadion te kunnen zijn, want de deuren zouden om 9 uur sluiten. Tot mijn verbazing ben ik een van de oudste reizigers en ik tel twaalf nationaliteiten, alleen op onze bus.

Dat is een realiteit die ik de hele voormiddag onderging in de vakken van het stadion waar ik zat en rondliep. Hier toont de katholieke gemeenschap zich jong, divers, multicultureel en veeltalig. Statistieken zullen er wel niet verschijnen, maar de gemiddelde leeftijd van de bezoekers in het stadion was veel lager dan dat van de gemiddelde kerkganger in Vlaanderen. Er herhaalt zich wat we ook in de basiliek van Koekelberg merkten: de katholieke Kerk is wellicht één van de meest diverse organisaties van ons land.

Terwijl we wachten voor de veiligheidscontrole raak ik aan de praat met een groep parochianen uit Viroinval (bisdom Namen), bijzonder vriendelijke mensen die absoluut Nederlands willen praten en meteen de Franstalige flair en spiritualiteit meegeven. Er blijken ook heel wat Fransen en Nederlanders aanwezig.

Omhoog

In het stadion scanderen jongeren ‘pa-pa Francesco’ en dat moeten we ook aanleren. Wat we me opvalt - dankzij mijn persbadge kon ik rondlopen: de grote aandacht voor het verloop van de eucharistie. Als er geapplaudisseerd wordt, dan was het ook gemeend. Ook de diverse spiritualiteiten tonen zich: er zijn jonge priesters in soutane of habijt, tijdens de consecratie knielen enkele jongeren, al is dat bij een voetbalzitje niet echt comfortabel. Ook al volgen de pelgrims wat er gezegd wordt over misbruik, ze willen vooral gesterkt worden in hun geloof en vreugde ervaren. En dat gebeurt ook. De missie is geslaagd. Hij heeft de woorden gezegd, waarop gewacht werd en soms stekelige uitspraken gedaan. ‘Maar de paus moet ons toch niet naar de mond praten’, zegt een Spaanse medereiziger. Over de verrassingsbezoekjes van vrijdag en zaterdag wordt gesproken.

Wat blijft? Ik praat er op de terugreis over met medepelgrims. Een gevatte formulering: ‘paus Franciscus stond voor een steile helling, hij heeft hem beklommen en de Belgische katholieken mee omhoog getrokken’.