Paus Franciscus brengt verrassingsbezoek aan daklozen in Sint-Gillis

Lang voordat de eerste brasseries en cafés op de anders zo bruisende Parvis de Saint-Gilles openen, verzamelt een groepje daklozen zich op het voorplein van de kerk. Zij weten al wat hier straks te gebeuren staat: niemand minder dan paus Franciscus wil hen groeten en bemoedigen.

De kerk van dekenaat Sint-Gillis staat bekend om haar grote sociale bewogenheid. In 1968 richtte ze met middelen van vijf parochies een sociale dienst op, Entraide Sint-Gillis, die dak- en thuislozen van allerlei origine steunt met raad en daad en in een vruchtbare samenwerking met andere maatschappelijke actoren zoals het OCMW en Resto Du Coeur. Elke ochtend kunnen mensen in precaire omstandigheden er een ontbijt nemen.

Drijvende kracht achter de sociale projecten van het vicariaat Brussel is Marie-Françoise Boveroulle. Toen haar gevraagd werd welk sociaal initiatief de paus zou kunnen bezoeken, dacht ze aan Parvis Saint-Gilles, waar elke zaterdagochtend tussen 9 en 11 uur een ontbijt wordt aangeboden aan daklozen door de parochianen. ‘Het is een heel klein initiatief’, relativeert Boveroulle. ‘Wat Entraide doet van maandag tot vrijdag, doet de parochie op zaterdag, met deze kleine maaltijd. Maar wat is er natuurlijker dan dat de paus een kopje koffie komt drinken?’

Lees verder onder de video

Tegen 9 uur staan de zenuwen strak gespannen. Paus Franciscus is in aantocht. Wanneer hij het plein opstapt, wordt hij hartelijk verwelkomd door aartsbisschop Luc Terlinden, deken Jean Sadouni en burgemeester Jean Spinette. ‘Maar de eregasten van vandaag zijn de twaalf mensen die met hem bij het ontbijt in gesprek zullen gaan’, zegt Boveroulle.

Daarvoor is in de kerk een lange tafel met zeventien stoelen neergezet. Het gesprek zal beginnen met twee voorbereide getuigenissen die worden voorgelezen. Dan begint een open gesprek.  

De ‘twaalf apostelen’ werden niet geselecteerd op basis van administratieve logica – heb je wel papieren? – zoals ze zo vaak ervaren. ‘We nodigden mensen uit om hun interesse in het geloof’, zegt Boveroulle. Om de bijeenkomst vertrouwelijk te houden, had ze de deelnemers verteld dat ze zouden deelnemen aan een evenement met journalisten. Pas gisteren kregen ze de echte reden te horen.

Ook Marie-Françoise Boveroulle voelde zich vereerd. ‘Niet voor mezelf, maar voor deze mensen. Ik ben echt blij dat de paus met hen kan praten. Het evangelie – de blijde boodschap – is immers allereerst voor hen bedoeld. Waarvoor zou het anders dienen?’

Lees hieronder wat paus Franciscus vertelde aan de deelnemers (werkvertaling)

Beste broeders en zusters, goedemorgen!

Bedankt voor deze uitnodiging voor het ontbijt! Het is fijn om de dag te beginnen onder vrienden, en zo is de sfeer op Sint-Gillis.

Ik wil Marie-Françoise, Simon en Francis bedanken voor wat ze hebben gezegd, en ik ben blij om te zien hoe hier de liefde voortdurend de gemeenschap en creativiteit van iedereen voedt: jullie hebben zelfs La Biche de Saint Gilles uitgevonden (een biertje), en ik stel me voor dat het een heel goed bier is! Dan zal ik jullie 's middags vertellen of het lekker is of niet.

Zoals Marie-Françoise zei: 'barmhartigheid wijst de weg naar hoop' - heel mooi! -, en met liefde naar elkaar kijken helpt iedereen - iedereen! - om de toekomst met vertrouwen tegemoet te zien en elke dag opnieuw op weg te gaan. Zo is naastenliefde: het is een vuur dat het hart verwarmt, en er is geen vrouw of man op aarde die de warmte ervan niet nodig heeft.

Het is waar dat er veel problemen zijn, zoals Simon ons vertelde, en soms stuit men op afwijzing en onbegrip, zoals Franciscus ons vertelde, maar de vreugde en kracht die juist voortkomen uit gedeelde liefde zijn groter dan welke moeilijkheid dan ook, en elke keer als men betrokken raakt bij de dynamiek van solidariteit en wederzijdse zorg realiseert men zich dat men veel meer ontvangt dan men geeft (vgl. Lc 6,38; Hand 20,35).

Aan het einde van onze bijeenkomst zal er een beeld aan de parochie worden geschonken van de heilige Laurentius, een diaken en martelaar uit de vroege eeuwen, die ook beroemd was omdat hij aan zijn beschuldigers, die de schatten van de Kerk wilden, de meest kwetsbare leden van de christelijke gemeenschap waartoe hij behoorde, die van Rome, de belangrijkste, maar ook de meest kwetsbare had aangeboden: de armen, de behoeftigen.

Het was geen stijlfiguur, zelfs geen provocatie. Het was en is de zuivere waarheid: de Kerk heeft haar grootste rijkdom in haar zwakste leden, en als we werkelijk haar schoonheid willen kennen en tonen, zal het goed voor ons allen zijn om ons zo aan elkaar te geven, in onze kleinheid, in onze armoede, zonder pretentie en met veel liefde. Dat heeft de Heer Jezus ons als eerste geleerd, die arm is geworden om ons met zijn armoede te verrijken (vgl. 2 Kor 8,9).

Lieve vrienden, bedankt dat jullie me in jullie midden hebben verwelkomd en bedankt voor de reis die jullie samen maken. En bedankt voor het ontbijt! Ik zegen jullie allemaal en bid voor jullie. En ik vraag jullie aan om ook voor mij te bidden. Dank jullie wel!