Raf Lust, klaar voor een tocht die niet alleen over kilometers gaat, maar ook over innerlijke stilte. © Tony Dupont
Raf Lust fietst van Achel naar Asissi: ‘Franciscus is bron van inspiratie’
Zoals zovelen laat ook Raf Lust (58) de komende weken zijn beroepsbezigheden wat los. Even geen Space for Grace, het innovatief platform dat toekomst-bestendige geloofsgemeenschappen ondersteunt, even geen taken als parochieassistent in de pastorale eenheid Sint-Jozef Hamont-Achel, maar gewoon even ontspannen. Iets wat hij het liefst doet op de fiets.
Op z’n vijftigste fietste hij naar de kloostergemeenschap in Taizé, in Frankrijk. Vijftig brieven, teksten of voorwerpen van evenveel mensen die toen een bijzondere indruk op hem maakten, waren voor hem geestelijk voedsel voor onderweg. Noem het gerust krachtvoer, elke pedaalslag opnieuw. Precies zoals de gezangen van Taizé zelf, herhalend en gedragen.
‘Omdat ik niet wilde wachten tot m’n zestigste besliste ik om twee jaar eerder naar een volgende droombestemming te fietsen: San Damiano in Assisi’, vertelt Raf. ‘Ik ontdekte het bijzondere kerkje in het zesde middelbaar, tijdens een Romereis in 1985. Op die plek, waar Franciscus zijn roeping vond, werd ik geraakt door de schoonheid van het landschap, de stilte en misschien ook wel door de aanwezigheid van iets groters. Ik ben de reisgids van toen eeuwig dankbaar voor dat bijzondere moment in mijn leven.’
Zonnelied
San Damiano is een plek waar je kunt ervaren hoe Franciscus geleefd heeft: eenvoudig, teruggetrokken en verbonden met de natuur. ‘Op het moment dat de Kerk uit de bocht ging, keerde hij terug naar de kern’, zegt Raf. ‘Franciscus was een middelpuntzoekende kracht en hij inspireert me. Hij leerde me dat je pas in een storm het belang van een anker ervaart. Daarnaast is San Damiano ook de plek waar Franciscus precies 800 jaar geleden, tijdens zijn ziekte, het Zonnelied schreef. Het is een ode aan de zon, aan de maan en de sterren, aan water en wind, waarmee hij zich verbonden voelt, als broer of zus.’
Pas in een storm ervaar je het belang van een anker.
Raf vertrekt op dinsdag 29 juli vanuit Achel en komt op 18 augustus aan in San Damiano, een fietstocht van zo’n 2.000 kilometer. ‘Ik vermoed dat het een aankomst wordt in stilte. En met tranen’, fluistert hij. ‘Van dankbaarheid, van thuiskomen.’
Intenties
Raf staat zonder meer voor een fysieke reis. In juni nam hij nog deel aan Dwars door België, een driedaagse fietstocht van Broederlijk Delen van zo'n 400 kilometer . ‘Ik hoop dat het voldoende zal zijn’, lacht hij. ‘Nochtans wil ik er voornamelijk een spirituele reis van maken. Onderweg wil ik iets meenemen van de mensen: een zorg, een stuk onverwerkte pijn, een gemis dat moeilijk om dragen is, noem maar op. Ik wil er een kaarsje voor laten branden, een liedje voor zingen of een ‘gebedje’ uitspreken als men mij er de woorden voor geeft. Ik wil het weggooien zoals het steentje in je schoen dat je irriteerde en het laten meedrijven in het water, toevertrouwen aan de vlammen of bedekken met aarde. In de geest van het Zonnelied wil ik aan die wensen voldoen op een plek of in de omstandigheden die betekenisvol zijn. Dat is mijn invulling van deze bedevaart, als fietsende pelgrim van hoop.’
Wil jij ook een intentie meegeven, achterop Rafs fiets? Bezorg hem je wens: raf.lust@proximus.be. Hij laat je met een berichtje of foto weten wanneer je intentie aan de beurt is.
