Rembrandt (26) liet zich schrappen uit het doopregister, maar keert nu terug naar de Kerk

Rembrandt Verbrugghe groeide op in het West-Vlaamse Lichtervelde en Roeselare. Na de scheiding van zijn ouders trok hij als vijfjarige in bij zijn grootmoeder in Brugge, om op achtjarige leeftijd bij zijn vader en diens nieuwe partner in Jabbeke te gaan wonen. Hij bewaart warme herinneringen aan een lokale priester met wie hij daar naast de pastorie basketbal speelde.

Toch verloor Rembrandt tijdens zijn jeugd gaandeweg zijn geloof. ‘Als kind was ik sterk met geloof bezig. Ik bad onder andere voor de genezing van mijn grootvader die kanker had en voor de warmte en geborgenheid die ik thuis miste. Toen mijn grootvader overleed, had ik het gevoel dat mijn gebeden niet verhoord waren’, vertelt hij. Tijdens zijn middelbare schooltijd begon Rembrandt de Kerk almaar meer te zien als een ‘boeman van het verleden’.

Na zijn middelbaar studeerde Rembrandt een jaar toegepaste informatica, wat hij wilde combineren met een militaire loopbaan om op die manier iets te kunnen betekenen. Een hardnekkige scheenbeenvliesontsteking leidde echter tot een donkere periode en een burn-out. Het idee om zich te laten schrappen uit het doopregister rijpte toen al, maar pas in 2025 voerde hij in een opwelling zijn plan ook echt uit. ‘Ik vond dat een geloofskeuze persoonlijk moest zijn. Als ik katholiek wilde zijn, moest dat mijn eigen keuze zijn en niet die van mijn ouders.’

De weg terug 

Naarmate Rembrandt ouder werd, kreeg hij een meer genuanceerde blik op religie en de geschiedenis van de Kerk. Dat was onder meer dankzij een literatuuronderzoek naar godsdienstvrijheid in het Ottomaanse Rijk. ‘Ik begon te beseffen dat mijn uitschrijving wellicht te overhaast was.’

Tijdens de paasvakantie van dit jaar begon de gedachte aan een terugkeer vorm te krijgen. Via zijn schoonvader zocht Rembrandt contact met priester Marc Messiaen. Op 15 augustus, het hoogfeest van Maria-Tenhemelopneming, zette hij de stap ook daadwerkelijk. Tijdens een viering in de Sint-Martinuskerk van Avelgem nam hij zijn plek in de katholieke gemeenschap weer in.

Maatschappelijke ambities 

‘Het belangrijkste aan christen zijn, is de liefde van Christus voor elk van ons, die we onderling ook verdelen’, getuigt Rembrandt over zijn geloof. ‘We leven in een tijd waarin machtige figuren zoals Elon Musk beweren dat empathie de fundamentele zwakte is van de westerse maatschappij. In een wereld waarin Jezus vraagt om je naaste lief te hebben, mag empathie geen zwakte zijn.’

Met zijn terugkeer kijkt Rembrandt vol overtuiging naar de toekomst. ‘Ik ga een master Geschiedenis volgen, met een focus op hedendaagse geschiedenis. Geschiedenis is mijn passie en ik hoop later een functie te kunnen uitoefenen waarin ik een positieve bijdrage lever aan de samenleving. Ik wil me ook inzetten voor het milieu, duurzaamheid en de belangen van groepen met minder kansen.’

Met zijn getuigenis hoopt Rembrandt ten slotte ook een inspiratiebron voor leeftijdsgenoten te zijn. ‘Ik wil tonen dat mensen vandaag nog altijd bewust voor het katholieke geloof kunnen kiezen.’