Selah Sue in ‘Tertio’: ‘Gelukkig zijn is voor iedereen anders’
In de Jongereneditie van Tertio interviewen Katelijne Verhelst, Marie Kellner en Eva Nijborg singer-songwriter en meter van Te Gek?! Selah Sue. Selah Sue, geboren als Sanne Putseys, kampt al sinds haar puberteit met depressie en mentale problemen. In haar muziek en ook in interviews heeft ze haar relatie met antidepressiva nooit onder stoelen of banken gestoken, en dat helpt het taboe rond geestelijke gezondheidszorg te doorbreken. Ze is meter van Te Gek?!, de organisatie die geestelijke gezondheid bespreekbaar wil maken.
Hoe gaat het nu met jou?
‘Het gaat nu een paar weken beter. Ik heb heel lang in een diep dal gezeten, maar dankzij medicatie, sport en meditatie voelt het alsof ik weer meer houvast in mijn leven heb. But it’s been dark. Na een jaar geen medicatie genomen te hebben, ben ik vorig jaar juni herbegonnen. Ik moest wel even wachten voor ik het effect voelde. Een mens is geen machine, en je hersenchemie verandert. Daarnaast heb ik ook kinderen gekregen, met hormonale veranderingen tot gevolg. Dus was het weer zoeken naar de perfecte combinatie van medicatie. Ik ben nu out of the darkest woods, maar het is nog steeds een zoektocht.’
Mensen halen kracht uit je muziek. Haal jij zelf ook kracht uit je muziek?
‘Zeker wel. Vooral het gevoel van samenhorigheid is voor mij enorm helend. Ik voel me niet meer alleen als ik de reacties lees op de muziek die ik uitbreng. Ik kreeg ook prachtige reacties op een Instagrampost waarin ik toonde dat wat mensen van mij zien op een podium, niet het totaalplaatje is.
Naast het podium was ik toen een wrak. Ik had veel innerlijke pijn.
Dat deelde ik op Instagram. Ik zat zo diep dat die lieve woorden van volgers toen niet binnenkwamen. Nu kan ik er wel met een dankbaar hart naar terugkijken. Ondanks dat het voor iemand anders ook een meerwaarde kan betekenen, schrijf ik muziek in de eerste plaats voor mezelf. Als ik puur voor een ander zou schrijven, dan zou ik mijn authenticiteit verliezen.’
Wat is geloof voor jou?
‘Noem het God, noem het allesoverheersende kracht, noem het kosmos, noem het natuur. Voor mij is dat allemaal hetzelfde. Tijdens mijn psychedelische ervaring heb ik een ontmoeting gehad met het goddelijke, een allesoverheersende kracht. Dat was het mooiste gevoel dat ik al in mijn leven heb gehad, naast mijn bevallingen. Ik zeg niet dat psychedelische therapie iets voor iedereen is, maar voor mij was dat een krachtig moment waar het allemaal even heel duidelijk werd.
Het enige wat ik kon zeggen tijdens die trip was ‘sorry’ en ‘ik luister’.
Sorry dat ik nooit echt heb gezien hoe fantastisch mooi en warm het hier is. We zijn allemaal verbonden en iedereen is evenveel waard. Ik voelde ook verdriet voor mensen aan de rand van de maatschappij die uitgesloten worden. Ik luisterde en vroeg wat ik moest doen om hen te helpen. Sinds die trip voel ik een sterkere verbondenheid met de natuur, het geeft me houvast.
Mijn plusdochter heeft zich tot de islam bekeerd en vindt daar haar steun in.
Ze heeft het nu moeilijk en bidt elke dag. Ik zie dat het haar deugd doet. Als ik heel diep zit, ga ik naar buiten en knuffel ik een boom. Ik smeek om richting, advies en hulp. Mijn plusdochter zoekt kracht in het gebed en ik probeer mijn kracht te halen uit de natuur. Whatever works. Ik vind dat allemaal mooi. Geloof zit nog steeds in een taboesfeer. Mensen denken bij geloof vaak aan verdeeldheid, maar uiteindelijk draait het allemaal om liefde. We zijn allemaal verbonden met elkaar, en dat geeft een gevoel van troost.’
Hoe zie jij de toekomst?
‘Ik probeer zo weinig mogelijk doelen en dromen te hebben, omdat het mij uit het moment haalt. Dit moment is alles wat we hebben. Dat verlangen naar iets, daar in de toekomst. What’s the use? We zijn daar nog niet. Ik train mezelf elke dag daarin terwijl ik mediteer of sport. Tijdens het sporten luisterde ik vroeger vaak naar muziek en verloor me daarin, maar nu probeer ik gewoon te focussen op de bomen en de vogeltjes die fluiten. Ik denk dan ook over hoe goed het hier eigenlijk is. Mijn droom voor de toekomst is dat ik meer kan aarden in het hier en nu en in de natuur. Dan komt de rest vanzelf.’
Om af te sluiten, een tiental jaar geleden vroeg je aan Prince: 'Ben je gelukkig?' Nu vragen wij het aan jou: ben je gelukkig?
‘Gelukkig zijn is voor iedereen anders. Voor mij gaat geluk over aanvaarden dat ik niet steeds hoef te vechten. Zoals Eckhart Tolle zegt: Accept what is now. Leven in het moment en daar echt van genieten, dat is voor mij geluk. Maar het is er niet altijd en dat is ook prima. Zonder duisternis is er geen licht. It’s all about the process.
Ik durf nooit luidop te zeggen dat ik gelukkig ben, want voor ik het weet krijg ik opnieuw een mokerslag.
Uiteindelijk, that’s life. Het belangrijkste is een basis van vertrouwen dat het goedkomt. Als je zo’n houvast hebt, en dat kan ook iets gelovigs zijn, dan kun je alles aan. Die fundering moet je blijven zien en dat is wel een uitdaging. Soms raak je verloren in het bovenste kamertje van je huis en vergeet je bijna dat je huis wel stevig staat. Gedachten en gevoelens zijn golven die komen en gaan, maar jij bent de zee. Jij bent steeds het brandpunt dat verbonden is met iedereen.’
