Terlinden: ‘Beste antwoord van de Kerk is goede daden verrichten’

Mgr. Luc Terlinden ging voor de eerste keer als aartsbisschop van Mechelen-Brussel de chrismamissen voor in Mechelen, Brussel en Nijvel. In zijn homilie benadrukte hij het belang van het doopsel en het vormsel. En ook: ‘Ik maak me niet zozeer zorgen over het imago van de Kerk, maar wel om de goede daden die wij als christenen kunnen verrichten. En als het imago van de Kerk soms beschadigd is, zal ons beste antwoord zijn om goede daden te verrichten.’

Lees hieronder de volledige homilie.

• • •

In de traditie is de chrismaviering ook verbonden met de hernieuwing van de beloften van de priesters, die bij deze gelegenheid speciale aandacht krijgen. Door de wijding en de zalving ontvangen ze het ambt om de Kerk en de mensen te dienen en te heiligen. Toch wil ik vandaag niet alleen het gewijde priesterschap benadrukken, maar onze eerste en gemeenschappelijke roeping: het doopsel.

Ja, als gedoopten delen we éénzelfde roeping en zalving, eénzelfde waardigheid.

Door de doop zijn we allemaal priesters van de Heer, zoals Jesaja profeteerde, en ‘een koninkrijk van priesters’, zoals de Openbaring zegt. Het priesterschap, het diaconaat, het godgewijde leven en andere komen voort uit één enkele roeping: het doopsel. 

Met het doopsel en het vormsel zijn we met het chrisma gezalfd. Deze zalving verbindt ons met Jezus, de Gezalfde, de enige priester. Als we als christenen onze eigen zalving en roeping willen beleven, moeten we eerst en vooral naar Jezus kijken en Hem navolgen. 

Hoe wordt in Jezus’ leven die zalving in de kracht van de heilige Geest geopenbaard? Deze vraag wordt beantwoord in de lezing van de profeet Jesaja die Jezus in de synagoge van Nazareth voorlas: “Hij heeft Mij gezonden om aan armen de Blijde Boodschap te brengen, aan gevangenen hun vrijlating bekend te maken en aan blinden dat zij zullen zien; om verdrukten te laten gaan in vrijheid, om een genadejaar af te kondigen van de Heer.” 

In Jezus worden deze woorden niet alleen tot uitdrukking gebracht, ze worden ook in daden omgezet.

In het evangelie krijgt de profetie namen en gezichten: de schoonmoeder van Petrus, een melaatse, een lamme, de tollenaars Levi en Zacheüs, een bezeten man ... Dit zijn allemaal tekenen dat "het Schriftwoord dat gij zojuist gehoord hebt is thans in vervulling gegaan." Het is opmerkelijk dat Jezus hier niet zozeer naar zijn eigen persoon verwijst, maar naar de tekenen die laten zien dat de dag van de verlossing is aangebroken, dat Hij Jezus, de gezalfde van God, is. 

De eerste uiting van de zalving die wij hebben ontvangen, is ook onze nabijheid tot de armsten, de kleinsten, de gekwetsten... Zij zijn zieken, vluchtelingen, gediscrimineerden ... Hoe dringend is de barmhartigheid vandaag nodig! En dat begint met onze naasten, met de mensen die wij in ons dagelijks leven tegenkomen. Zo begint ook de verkondiging van het evangelie. Niet met woorden eerst, maar met daden die de aanwezigheid van God en Zijn liefde in onze wereld laten zien. 

In navolging van Jezus geloof ik dat wij niet eerst onszelf en de Kerk moeten tonen, maar het evangelie, de Blijde Boodschap van de barmhartigheid.

En dit begint met daden. Ik maak me niet zozeer zorgen over het imago van de Kerk, maar wel om de goede daden die wij als christenen kunnen verrichten. En als het imago van de Kerk soms beschadigd is, zal ons beste antwoord zijn om goede daden te verrichten. 

Ter afsluiting wil ik toch nog een woord richten tot de priesters. Jullie verdienen het. Met de wijding hebben jullie ook een zalving ontvangen. Deze zalving geeft ons geen privilege, geen uitzonderlijke plaats, maar een opdracht om te dienen en te heiligen. Wij zijn in het bijzonder gezalfd om te zalven, om van de gelovigen een koninkrijk van priesters te maken dat de barmhartigheid in onze wereld belichaamt. Dat betekent dat wij altijd dicht bij de mensen moeten staan, niet aarzelen om ons, zoals Jezus, onder alle mensen te begeven, ook in de periferie.

Wij zijn geen priesters voor onszelf, maar voor anderen.

Als echte broeders. En het is ook onze vreugde vandaag! 

Laten wij in die vreugde dan ook verder samen vieren en bidden dat de Heilige Geest ons steeds sterkt om elk op onze beurt van die barmhartigheid te getuigen in woord en daad. 

+Luc Terlinden Aartsbisschop van Mechelen-Brussel