Woordkracht - Recht in de ogen [blog]
Hoewel ik zeker niet mag klagen met ons flinke meisje in huis, gebeurt het ook wel eens dat Mara-Lea zich tegen de grond werpt als ze iets niet mag en gefrustreerd is. Meestal ga ik dan na enige tijd naast haar liggen. Wanneer we elkaar in de ogen kijken, is er altijd terug een gesprekje en bovenal een knuffel mogelijk.
Toen keek Jezus hem liefdevol aan en sprak: 'Eén ding ontbreekt u (...)'
Marcus 10,21
In het Evangelieverhaal van deze zondag raakte het me dat Jezus ook liefdevol aankijkt. Hij kijkt de man die zich voor hem op de knieën werpt recht in de ogen. Tegelijkertijd schrikt Jezus er ook niet voor terug om deze man te wijzen op zijn tekortkomingen.
Helaas verloopt het met de man in het verhaal niet zoals in mijn eigen voorbeeld. Jezus’ liefdevol aankijken lijkt geen effect te hebben. De man hoort alleen maar zijn tekortkomingen en dat zijn er naar zijn aanvoelen veel te veel om er verandering in te kunnen brengen.
Zou het geholpen hebben als hij rechtop was gaan staan en zijn ogen niet had neergeslagen, maar Jezus een wederblik had gegund? Misschien zou de liefde dan voelbaar geweest zijn en ook levensveranderend.
