Woordkracht - Waar ben je? [blog]

"Mamaaa, waar ben je?" Tenzij iets of iemand anders haar volle aandacht heeft, moet ik maar eventjes uit het zicht zijn en ik hoor deze woorden van een zoekende Mara-Lea al dichterbij komen. Af en toe heeft het iets weg van een achtervolging, al ben ik er meestal vooral dankbaar voor dat ze mijn afwezigheid meteen opmerkt. 

Volgens het Genesisverhaal dat deze zondag voorligt, is God ook op zoek. Hij zoekt de mens, want Hij heeft zijn afwezigheid opgemerkt. Deze afwezigheid heeft te maken met een verbod dat werd overtreden. God had immers eerder verboden om te eten van een van de bomen in het paradijs, maar Adam en Eva deden het onder verleiding van de slang toch. De mens nam daarmee afstand van God. Het verhaal lijkt aan te geven dat God die afstand tussen Hem en de mens onmiddellijk voelt en de mens mist.

Vanuit deze interpretatie is Gods roep naar de mens - in eerste instantie alleszins - geen 'op het matje roepen' of om verantwoording vragen. In zijn vraag schijnt op de eerste plaats de hoop door dat de mens weer dichterbij zou komen. Het helpt me erop vertrouwen dat Gods deuren altijd open blijven staan en dat Hij zelfs actief naar ons op zoek is, hoe ver we ons soms ook van hem kunnen verwijderen.