Joris Vancoppenolle: "5 kg afslanken, maar is geen vastenpuntje"

Mijn body mass index wat in het oog houden is niet enkel een werkpuntje voor de 40-dagentijd, want ook na Pasen wil ik mijn streefgewicht behouden. Koekjes of chocolaatjes, ze staan tijdens elke vergadering op tafel. Het hoort bij de gastvrijheid! Het is vooral de bedoeling dat ik iets meer zelfdiscipline aan de dag leg en misschien kan de vasten wel een extra stimulans zijn om er echt werk van te maken. Een vastenpuntje wil ik het echter niet noemen, want dan denk ik te vlug dat ik er na Pasen weer van af ben. 

De band met Jezus versterken; getuige zijn van ons verrijzenisgeloof, ook in de vastentijd! 'Trek geen somber gezicht als je vast' (Mt. 6,16). Christus is Verrezen! Ook vandaag mag dat gezegd worden, niet enkel even met Pasen. Als christen probeer ik er elke dag naar te leven. Al geef ik onmiddellijk toe dat er nog veel werk aan de winkel is. In de vastentijd wil ik bewuster omgaan met Jezus’ boodschap van Bevrijding.

Wat realiseer ik van mijn voornemen om te leven naar het voorbeeld van Jezus?

Een vraag die mij tijdens de vastentijd steeds weer voor de geest komt. Nochtans wil ik ook na Pasen christen zijn, blijven en meer worden. 

Broederlijk Delen heeft het in zijn 25%-revolutie over het feit dat als 25% van de mensen ervoor kiest om te delen en herverdelen, dat genoeg is om het 100% anders te doen. Ik keer dan ook nog even terug naar het vastenpuntje en wil het idee dat Kolet Janssen op de startavond van de vasten opperde in herinnering brengen:

Als we nu eens met z’n allen een vastenpuntje zouden afspreken? Dat zou een veel groter resultaat opleveren. 

Ik neem me voor om tijdens de 40-dagentijd trager te rijden op de snelweg (let wel: ik respecteer altijd de snelheidslimieten). Dat zal voor een veel-rijder als ik een grote besparing zijn, goed voor het milieu en de verkeersveiligheid. De besparing zal waarschijnlijk meer opbrengen dan de energiecheque van 100 euro voor iedereen.

Als we met velen trager reden op de autosnelweg, dan zou de impact op milieu en verkeersveiligheid zoveel groter zijn. De winst gaat naar Broederlijk Delen. Wie doet mee?  

Zorgzaam omgaan met je medemens, met de natuur, met onze planeet. Onze levensstijl moet versoberen. Wij moeten beseffen dat het zo niet verder kan. Een betere verdeling van onze welvaart is nodig.  De boodschap van Broederlijk Delen geeft ons moed. Veranderingen beginnen klein.

Die 25% doet me ook denken aan het beeld dat Jezus gebruikt: 'Jullie zijn het zout van de aarde' (Mt. 5, 13).

Een christen straalt de vreugde van de verrezen Christus uit en brengt hoop bij de hopeloze. Dat is althans onze opdracht. Geen vol zoutvat in één keer in het bord. Een snuifje zout is voldoende.

Met een sterk geloof in de Verrezen Christus is zelfs geen 25% van de mensen nodig om verandering op gang te brengen, om smaak te brengen in een verzuurde en individualistische samenleving. Ik probeer dit als christen te geloven en er samen met velen naar te handelen. Niet alleen de komende 40 dagen.