Dank aan wie geloof helpt groeien: een woord aan alle catechisten
Beste catechisten,
Dank jullie wel! Voor jullie tijd en jullie inzet! In heel Vlaanderen zetten catechisten zich elke week opnieuw in om mensen te begeleiden op hun weg van geloofsgroei. Dat gebeurt vaak in omstandigheden die niet vanzelfsprekend zijn: met beperkte tijd, met weinig vrijwilligers, in heel verschillende situaties – stedelijk en landelijk, met gezinnen die sterk betrokken zijn en anderen die zoekend zijn.
In heel Vlaanderen zetten catechisten zich elke week opnieuw in om mensen te begeleiden op hun weg van geloofsgroei.
Een visie die richting geeft
Twintig jaar geleden verscheen de visietekst van de bisschoppen over catechese: Volwassen worden in geloof (2006). Die tekst herinnert ons eraan dat catechese geen losstaande activiteit is, maar steeds verbonden is met de diaconie en de liturgie in de geloofsgemeenschap. Catechese is immers niet alleen de initiatie van kinderen, maar de geloofsgroei van iedereen die leerling van Jezus wil zijn of worden. Deze visie blijft richtinggevend, ook vandaag.
Catechese is niet alleen de initiatie van kinderen, maar de geloofsgroei van iedereen die leerling van Jezus wil zijn of worden. Deze visie blijft richtinggevend, ook vandaag.
Tegelijk weten we dat er vaak een spanning is tussen ideaal en praktijk. Het beeld van de hele geloofsgemeenschap als “catechist” botst geregeld met de realiteit waarin een beperkte groep vrijwilligers en vrijgestelden de catechese dragen. In sommige parochies zijn groepen groot en afstanden lang, in andere contexten gaat het over kleinere groepen vlak bij elkaar. Deze spanning herkennen we en nemen we ernstig.
Leerling-missionarissen onderweg
We bemoedigen jullie verder in de rol van catechist als leerling-missionaris, zoals paus Franciscus schreef in De vreugde van het Evangelie (2013). Catechist zijn is niet alleen kennis doorgeven. Het vertrekt vanuit je eigen gedoopt en gelovig zijn, en vanuit de moed om met anderen in gesprek te gaan over leven en geloof. In de Bijbel zien we hoe Mozes aarzelt en vragen stelt. Toch gaat hij op weg, in gesprek met God en met mensen. Veel catechisten herkennen zich daarin. Door eerlijk te spreken over geloof én twijfel ontstaat vertrouwen. Zo scheppen jullie de ruimte waarin anderen groeien en Gods nabijheid ontdekken.
Catechist zijn is niet alleen kennis doorgeven. Het vertrekt vanuit je eigen gedoopt en gelovig zijn, en vanuit de moed om met anderen in gesprek te gaan over leven en geloof.
Getuigen die het verschil maken
Daarom benadrukken we graag: jullie zijn zelf de belangrijkste ‘getuigen’. Jullie luisterbereidheid, jullie verhaal, jullie nabijheid maken het verschil.
Vanuit de Interdiocesane Commissie voor Catechese (ICC) geven we jullie daarom zes eenvoudige aandachtspunten mee, die een belangrijke plek hebben in het Directorium voor de catechese (2020), de meest recente visietekst over catechese vanuit het Vaticaan:
- durf te vertellen hoe geloof een plaats heeft in jouw leven;
- luister en ga met mensen op weg als begeleider en tochtgenoot, stap voor stap;
- wees gastvrij;
- zoek verbinding met de gemeenschap en met andere catechisten en groepen;
- gebruik eventueel werkvormen, maar laat ontmoeting en getuigenis centraal staan;
- heb aandacht voor nieuwe groepen, ook volwassenen en herbeginners.
Een gesprek, een vraag, een moment van stilte, een gedeelde ervaring kunnen het hart van anderen raken.
Een zegen voor de Kerk
Deze eenvoudige aandachtspunten kunnen in het kader van de catechese veel betekenen. Een gesprek, een vraag, een moment van stilte, een gedeelde ervaring kunnen het hart van anderen raken. Jullie staan er trouwens niet alleen voor. Jullie getuigenis en roeping zijn een zegen voor de Kerk en voor zovelen die zoeken naar zin en perspectief.
De leden van de Interdiocesane Commissie voor Catechese
Brussel, 16 januari 2026





