22 jaar wandelen en 17 jaar zwijgen als stil protest tegen milieuverloedering

Een olieramp in 1971 in de Golf van San Francisco is de druppel voor de jonge John Francis. Vanuit de auto, uitkijkend over de verwoesting die de ramp heeft veroorzaakt, neemt hij een besluit: nooit meer autorijden. De volgende 22 jaar zal hij te voet de VS doorkruisen. 

Omdat hij telkens maar ruzie krijgt over zijn onconventionele manier van leven met de mensen die hij ontmoet, besluit hij enkele jaren later om er geheel het zwijgen toe te doen. In zijn autobiografie Planetwalker noemt hij de beroemde Amerikaanse trappist en activist Thomas Merton als inspiratiebron voor deze periode van gekozen stilte. In 1968 zei Merton:

'Er zijn altijd mensen die het aandurven om te zoeken, die niet afhankelijk zijn van sociale acceptatie, niet afhankelijk van sociale routine, en die de voorkeur geven aan een soort vrijzwevend bestaan in een staat van risico. ... Het diepste niveau van communicatie is niet communicatie, maar gemeenschap. Het is woordloos. Het is voorbij woorden, en het is voorbij spraak, voorbij alle concepten.'

Nog tijdens zijn stille periode voltooit John Francis verschillende universitaire studies. Hij behaalt vervolgens een master in milieustudies en doctoreert op het onderwerp van olielozingen. Daarna werkt hij voor de Amerikaanse kustwacht in Washington DC mee aan regelgeving voor olielozingen naar aanleiding van de Exxon Valdez-ramp in Alaska. In 1991 wordt hij benoemd tot Goodwill-ambassadeur van het Milieuprogramma van de Verenigde Naties. 

Filmmakers Dominic en Nadia Gill maakten voor de Los Angeles Times de mooie documentaire Planetwalker over leven en engagement van John Francis. De kerngedachte had ook een citaat kunnen zijn uit de encycliek Laudato si' van paus Franciscus: 'De milieucrisis is niet alleen een crisis van vervuiling en klimaatverandering, het is ook een crisis van geest en ziel.'

De docu is integraal hieronder te bekijken. Engels, zonder ondertitels. 

Bronnen: National Catholic Reporter (Engels)