Evangelie: Matteüs 15, 21-28 — ‘Vrouw, ge hebt een groot geloof!’
In die tijd trok Jezus zich terug naar de streek van Tyrus en Sidon. Op een gegeven ogenblik trad een Kananeese vrouw uit dat gebied naar voren, luid roepend: ‘Heb medelijden met mij, Heer, Zoon van David! Mijn dochter is van een duivel bezeten en wordt verschrikkelijk gekweld.’ Maar Jezus gaf haar in het geheel geen antwoord. Toen wendden zijn leerlingen zich tot Hem met het verzoek: ‘Stuur die vrouw toch weg, want ze blijft ons achterna roepen.’ Hij antwoordde: ‘Ik ben alleen maar tot de verloren schapen van het huis van Israël gezonden.’ Maar de vrouw kwam naderbij, wierp zich voor zijn voeten neer en zei: ‘Heer, help mij!’ Hij gaf haar ten antwoord: ‘Het is niet goed het brood dat voor de kinderen bestemd is, aan de honden te geven.’ ‘Toch wel, Heer, - sprak zij - want de honden eten immers toch ook de kruimels die van de tafel van hun meesters vallen.’ Daarop zei Jezus haar: ‘Vrouw, ge hebt een groot geloof! Uw verlangen wordt ingewilligd.’ En van dat ogenblik was haar dochter genezen.
Commentaar Valérie Kabergs: ‘Mensen kunnen veranderen’
Zou het enkel op basis van dit Evangeliefragment zijn, dan vond ik Jezus allerminst sympathiek. Tot driemaal toe scheept hij de vrouw die hem om hulp roept af. De afwijzingen zijn des te schrijnender wanneer blijkt dat het een kind is dat hulp nodig heeft.
Ik moet de Kanaänese vrouw bewonderen. Zelf zou ik het al na de eerste ontwijking hebben opgegeven om Jezus nog langer na te lopen en zou ik elders hulp gaan zoeken, maar deze anonieme vrouw volhardt. Ze vertrouwt erop dat Jezus de enige is die haar dochter kan helpen. Als geloofsgetuigenis kan dat tellen. Eens te meer omdat de vrouw afkomstig is uit de streek van Tyrus en Sidon. In het Oude Testament staan beiden bekend om hun afgoderij. Deze vrouw heeft haar leven alvast omgekeerd. Mensen kunnen blijkbaar veranderen.Die laatste stelling geldt evenzeer voor Jezus. Eens de vrouw Jezus van wederwoord heeft gediend, is ook hij immers bereid om terug te komen op zijn eerder uitgesproken visie. De Kanaänese vrouw opent Jezus de ogen en maakt hem duidelijk dat herkomst er niet toe doet als mensen in nood zijn. Jezus houdt zich daarop niet langer vast aan beperkte gezichtspunten. Hij is er voor iedereen, bij uitstek wanneer men in nood is.
Ik moet de Kanaänese vrouw bewonderen
Eén ding blijft me nog aan het denken zetten: Jezus besloot zélf in de richting van Tyrus en Sidon te trekken volgens de tekst. De stap naar niet-Joods gebied was een bewuste keuze. Ultiem had hij de ontmoeting met de Kanaänese vrouw dus niet nodig om zich ook tot andere volkeren te willen richten.
Toch vond de evangelist Matteüs het belangrijk om over deze ontmoeting te schrijven. Wilde hij testen of we onszelf gespiegeld zien in Jezus’ eerste reacties, om er vervolgens ook van terug te keren? Inderdaad, ook wij kunnen veranderen.
U voelt het wellicht, ik zoek naar argumenten om Jezus te verdedigen; om erop te vertrouwen dat hij nooit écht iemand op deze manier toesprak. Leeft er dan toch meer van de volharding van de Kanaänese vrouw in mij dan ik oorspronkelijk dacht? Ondanks zijn onsympathieke persoonlijkheidsschets in dit verhaal, blijf ik Jezus in elk geval volgen.
Valérie Kabergs is redactrice bij Otheo en bijbelblogster.
