Gepassioneerd gelovig: afscheid van geliefde diaken Dries de Bakker [portret]
Dries de Bakker was in de wieg gelegd om diaken te worden. Zijn vader en oudere broer waren het al vóór hem, een andere broer zou later gewijd worden. Vier diakens in één gezin: daarmee waren ze een unicum in de wereldkerk.
Ook op een andere manier was het gezin bijzonder: op de rouwbrief staan 16 broers en zussen. Er kwamen twee geadopteerde kinderen uit het buitenland bij. En daaruit ontwikkelde zich de zorg voor (pleeg)kinderen met een beperking.
‘Wij weten wat kwetsbaarheid is’, zei Dries twee jaar geleden in een interview met Otheo. ‘Drie van onze veertien adoptiekindjes zijn gestorven.’ Vooral het overlijden van Severine, die het syndroom van Down had, had een grote impact: ‘Het was mijn eerste grote conflict met God.’
Lees ook
Vanaf zijn vijftiende engageerde Dries zich in de jeugdpastoraal. Hij studeerde in Leuven Readaptatiewetenschappen, maar werd jeugdpastor in de pastorale eenheid Hoogstraten-Rijkevorsel. ‘Om de een of andere reden lukt het me niet om een deftige job te vinden’, lachte hij. ‘Maar werken met jongeren en geloof, en met mezelf als instrument: heerlijk. Ik gaf me dan ook volledig.’
Naast zijn passie voor het geloof was er het theater. In Hoogstraten en Rijkevorsel was hij een opvallende figuur, die meespeelde in tal van theaterproducties van de vzw La:ch uit Hoogstraten. In De Passie 2018 in Lier kroop Dries de Bakker in de huid van Petrus. In Herentals bracht hij met het project Heilige Huisjes kunst en geloof samen. ‘Er moet ook altijd zoveel creativiteit uit mijn lijf komen, kan ik dan daar niet beter een job in zoeken?’, zei hij in 2010. ‘Wat wil ik over enkele jaren gaan doen…? Ik kan niet anders dan dat mijn werk mijn wezen moet raken en dat mijn wezen in verbinding staat met Hem. Het is ook een raar gevoel: Ik ben al heel mijn leven naar Hem en naar mezelf op zoek, terwijl Hij mij al lang gevonden heeft.’
Het gezin dat hij samen met Katrijn stichtte, stond centraal in Dries’ ontwikkeling. Hij putte er veel energie uit.
Vierdezondag
Dries was amper 37 jaar toen hij in 2015 permanent diaken werd gewijd. Hij werd benoemd in de pastorale eenheid Sint-Franciscus, die geloofskernen in Hoogstraten, Rijkevorsel Brecht, Sint-Lenaarts en Loenhout omvat. Dries stond mee aan de wieg van de jaarlijkse Franciscusdag en was de bezieler van Vierdezondag, een liturgisch project dat hij samen met Katrijn creatief vormgaf. Vanaf 2018 werkte hij ook als Specialist Bijbelgebruik bij het Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap. Op hun Bijbelblog vertelde hij in 2023 over de ziekte die hem had getroffen (een kwaadaardige tumor in de dikke darm) ‘in de hoop dat Bijbelverhalen wat dichterbij komen’.
Dries de Bakker stierf thuis op 47-jarige leeftijd, omringd door zijn vrouw Katrijn en hun dochters Lieze (17) en Floor (14).
Meer ruimte
Het raakt om de woorden te lezen die hij op zijn blog schreef: ‘Ook al weet ik dat de toekomst bij elk onderzoek weer onzeker zal zijn, ik ben vanbinnen geheeld. En daar ben ik heel blij om. Ik heb ook vrede met wat er is gebeurd. Ik leef wat voller nu, wat dieper, wat vreugdevoller, en wat emotioneler ook, maar ook wat meer open. Er lijkt meer ruimte te zijn in mij. Dus misschien ben ik wel meer klaar dan anders om de Geest te ontvangen?’
