Hoe de onderling verbonden roep van armen en planeet beter horen? Studiegroep 2 klaar met rapport
De studiegroepen die door pausen Franciscus en Leo XIV in het leven werden geroepen om bepaalde thema’s uit de Synode over synodaliteit verder uit te diepen, hebben hun rapporten klaar. Elke dinsdag worden er twee gepubliceerd (onder meer het interessante document over de participatie van vrouwen). Deze week was het de beurt aan het rapport van de studiegroep ‘Luisteren naar de roep van de arme en van de planeet' en van de commissie van Afrikaanse landen en Madagascar (SECAM) over polygamie.
De centrale vraag in het document is: hoe kan de Kerk beter luisteren naar de onderling verbonden roep van de arme en van de aarde? Die vraag werd vanuit vijf invalshoeken bekeken. We sommen ze op en halen telkens enkele interessante aanbevelingen naar voren.
1 | Wat doen we al en wat kunnen we nog meer doen?
De Kerk luistert al naar mensen die in armoede geduwd worden en naar de planeet via parochies, pastorale diensten, participatieve organen, inheemse katholieke groepen, beschermingsstructuren en internationale netwerken. Maar dat kan nog meer leiden tot diepere wederzijdse relaties waarin vooroordelen en structurele barrières worden aangepakt. De samenhang tussen verwaarlozing van mensen in armoede en van de aarde moet bewuster worden geïntegreerd.
Uit de 11 aanbevelingen in het rapport noemen we:
- Online platforms opzetten om good practices te delen (zoals het Laudato Si’ Actie Platform)
- De Mis voor de Zorg voor de Schepping promoten
- Mensen uit kwetsbare groepen en gebieden die getroffen zijn door klimaatverandering en conflicten betrekken in participatieve organen
2 | Hoe dienstbaarheid meer beleven in de geloofsgemeenschap?
Al te vaak wordt sociale dienstverlening als het ware uitbesteed aan werkgroepen en organisaties, terwijl het de verantwoordelijkheid en bekommernis zou moeten zijn van alle christenen. Het tweerichtingsverkeer tussen parochies en andere instanties is essentieel voor de gezamenlijke missie. Reageren op de noodkreten van mensen in verdrukking en van de aarde is niet zomaar een optie maar een integraal onderdeel van de missie van de gehele christelijke gemeenschap, en niet alleen van specialisten.
Hier klinken drie aanbevelingen:
- Versterk de communicatie en samenwerking tussen pastorale diensten en werkgroepen en organisaties (zoals bij ons Broederlijk Delen, Caritas, Samana, Ecokerk enzoverder)
- Verplicht het pastoraal personeel om vorming te volgen in sociale en ecologische rechtvaardigheid, bijvoorbeeld via de ontmoeting
- Bied pastorale ondersteuning aan personeel en vrijwilligers in sociale organisaties
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.
3 | Hoe kunnen we netwerken uitbouwen en rechten beter verdedigen?
Liefdadigheidswerk dat directe hulp biedt, is altijd noodzakelijk, maar op zichzelf niet voldoende, omdat het de onderliggende oorzaken niet aanpakt. Vorming in de sociale leer van de Kerk en expertise van buitenaf kunnen helpen om problemen dieper te doorgronden. Steeds meer, en terecht, wordt de dienst aan anderen verstaan als iets wat samen met mensen in nood wordt gedaan, en worden ervaringsdeskundigen betrokken in de werking.
Uit de zeven aanbevelingen citeren we:
- Over bisdommen, regio’s, religieuze tradities en het maatschappelijk middenveld heen, moeten netwerken gebouwd worden om de rechten van armen en van de aarde efficiënter te verdedigen.
- Reflectie, evaluatie, genderanalyse (vrouwen en meisjes zijn vaak het meest achtergesteld) en transparantie zijn essentieel om het luisteren en handelen te verbeteren.
- Liefdadigheidswerk, belangenbehartiging, onderzoek en ecologische zorg moeten met elkaar verbonden zijn en elkaar versterken.
4 | Hoe kan theologisch onderzoek meer aandacht hebben voor armen en de planeet?
Een synodale theologie is geworteld in de ontmoeting met verarmde en ecologisch benadeelde gemeenschappen. Er moet dan ook een theologie ontwikkeld worden die voortkomt uit het luisteren naar de armen en naar de aarde als bevoorrechte bron van theologische wijsheid en inzicht.
Uit de 7 aanbevelingen onderstrepen we:
- Benoem theologen uit arme, gemarginaliseerde of ondervertegenwoordigde gemeenschappen in adviesorganen op alle niveaus van de Kerk
- Bevorder de toegang tot theologisch onderwijs voor leken, met name vrouwen uit gemarginaliseerde gemeenschappen
- Zet netwerken op die theologen verbinden met sociale en ecologische organisaties
- Geef theologen communicatietraining
5 | Hoe kan vorming meer afgestemd worden op luisteren naar armen en de aarde?
Vorming is zonder meer de meest omvangrijke aanbeveling van het hele synodale proces. We moeten nog erg veel leren met z’n allen, allereerst de methode van diep luisteren en gezamenlijk tot onderscheiding komen. Ook in het rapport van Studiegroep 2 is de aanbeveling rond vorming de meest omvangrijke. Er zijn wel 20 soms heel breed uitgewerkte voorstellen.
We citeren er enkele:
- Prioriteit geven aan directe ontmoeting met mensen die arm en kwetsbaar zijn gemaakt, met zorg voor een diversiteit aan stemmen, zoals die van vrouwen, kinderen, inheemse gemeenschappen en de schepping zelf
- Mensen die arm zijn gemaakt erkennen als actoren van evangelisatie, niet alleen als ontvangers van dienstverlening
- Luisteren onderwijzen als een integraal onderdeel van de katholieke sociale leer, belangenbehartiging en spiritueel onderscheidingsvermogen
- Zorgen voor toegang tot vorming voor mensen in de marge, met name inheemse volkeren, vrouwen en mensen met een beperking
Het document besluit met een visie op een synodale Kerk die één en al oor wordt wanneer zij niet alleen structuren voor het luisteren opzet, maar elk van haar leden transformeert tot een missionaire aanwezigheid naast de meest kwetsbaren.








