Vader en opa Hubert: "Iedere vader verdient een pluim"

Hubert Sanders is intussen 8 jaar vrijwillig beleidsmedewerker van het vicariaat caritas en diaconie, een taak die hij op zich nam na zijn loopbaan in het onderwijs. Hij doet het met veel goesting, voornamelijk omwille van het evangelisch engagement van het bisdom voor kwetsbare mensen. Hubert Sanders: "De parabel van de Barmhartige Samaritaan houdt me steeds een spiegel voor."

Is er nog een parabel die je inspireert?

H. Sanders • Ongetwijfeld de parabel van de Verloren Zoon, die ik liever de parabel van de ‘Goede Vader’ noem. Verzoening en terugkeer zijn er centrale waarden. Zoals elke ouder word je als vader geconfronteerd met de kleine en grote zorgen van kinderen. Zelf heb ik een zoon, een dochter en vier kleinkinderen. Mijn kinderen wonen allebei op meer dan 100 kilometer, waardoor ik ze normaal gezien maar 1 weekend per maand zie. Ik vind het mijn rol als vader en opa om dan met hen en de kleinkinderen te fietsen, een terrasje te doen of naar de bibliotheek te gaan.

De leuke opdrachten zijn vaak voor de opa’s!

Ik kan me voorstellen dat de voorbije weken anders verlopen zijn.

H. Sanders • Ja, in het begin was het zelfs niet mogelijk om aan het raam te zwaaien of met een vaste persoon te wandelen langs de Brugse Vesten. Mijn volledige agenda werd geschrapt: vergaderingen binnen de dienst diaconie vielen weg net als alle culturele voorstellingen. Gelukkig waren virtuele ontmoetingen wel mogelijk. Het was heel fijn om mijn kleinkinderen via video te zien, al miste ik het live contact. 

Toch probeerde ik de grote emoties van mijn eigen gemis te relativeren, kleinkinderen hebben daar geen boodschap aan. Mijn vrouw overleed vorige zomer, mijn kinderen en kleinkinderen missen hun moeder en oma. Naast opa word ik dan ook een beetje ‘oma’, al is zij voor altijd onvervangbaar.

Op zich verschilt vader zijn niet zoveel van moeder zijn: het is mee kiezen voor verbondenheid met de kinderen.

Via WhatsApp vroeg ik de kleinkinderen wat ze gedaan hadden en wat ze van plan waren de volgende dagen. Die positieve bevraging neem ik mee naar de toekomst. Ik stuurde hen elke week een paar Jommekes op (zie afbeeldingen onderaan dit artikel), in een grote enveloppe met een briefje bij. Een enveloppe geadresseerd op hun naam. Elke keer waren ze heel nieuwsgierig wanneer ze de enveloppe openden. Ik vermoed dat de enveloppes enorm gewaardeerd werden.

Wat is het grote verschil tussen vader en opa zijn?

H. Sanders • Als vader heb je een grote verantwoordelijkheid, terwijl de dagelijkse zorgen niet voor de opa zijn. Ik kan de ontwikkelingen van mijn kleinkinderen vanop een afstand bekijken, je spreekt met hen over hun grote plannen, minder over hun dagelijkse zorgen. Dat maakt het voor een opa een stuk gemakkelijker.

Welke waarden vind je belangrijk om mee te geven aan (klein)kinderen?

H. Sanders • Ik groeide op als jongste van een groot gezin. Mijn broers en zus gingen werken op hun 15de, mijn vader had een stukadoorsbedrijf en moest hard werken om het gezin recht te houden. Als jongste kreeg ik de kans om verder te studeren. Ik was daar enorm dankbaar voor. Ik probeer dan ook steeds die dankbaarheid door te geven aan mijn kinderen en kleinkinderen:

Wees dankbaar voor de geboden kansen en probeer ze ook te grijpen, in alle oprechtheid en eerlijkheid en met inzet voor wie het niet gemakkelijk heeft. Heb oog voor de brede wereld, de andersdenkende en gelovige.

Ooit zei iemand me: “Als je iets te zeggen hebt over iemand, geef dan één element waar aan gewerkt moet worden, maar zet er steeds twee kwaliteiten tegenover.”

Tot slot: zondag is het Vaderdag, kijk je ernaar uit? Wat betekent die dag voor jou?

H. Sanders • Moederdag heb ik altijd belangrijker gevonden. De moeder is dan ook vaak de spil van een gezin. Ik had een opslorpend beroep dat vaak – misschien te vaak – voorop stond, toch vergeten mijn kinderen en kleinkinderen me niet. Mijn zoon en schoonzoon zijn ook vaders: ook hen mag ik niet vergeten. We vieren zonder veel toeters en bellen met een deugddoende babbel aan de telefoon.

Ik kijk er een beetje naar uit, maar ik denk ook aan die vaders die op die dag geen contact hebben met hun kinderen en kleinkinderen: Er zijn vaders in de gevangenis, vaders alleen in een woonzorgcentrum of ziekenhuis, vaders die hun kind of kleinkind verloren. Ook zij verdienen een ferme pluim!