Jan Rossaert over de vastentijd: "Less is more"
Vasten 2022. Zoveel indrukken die dit jaar ‘mijn’ vastenperiode bepalen. Beperkingen en polarisatie overheersen, maar geven meteen ook een aanzet tot relativeren en uitzuiveren enerzijds en open communiceren anderzijds. De tentoonstelling ‘Less is more’ in het museum Voorlinden in 2019 zindert nog na en mag bij de vastenperiode dit jaar mijn leidraad zijn. De verbeelding aanwakkeren, de openheid creëren met simpele middelen die toch een heldere en krachtige identiteit laten aanvoelen en polarisatie niet aanwakkeren.
Niet de veelheid of de volheid gaven voldoening, maar wel de afgewogen eenvoud gaf rust en kwam binnen. De kunst nam geen ruimte in, het gaf juist extra ruimte.
Zo wil ik me tijdens de vasten dit jaar bewust proberen op te stellen. Vooral naar de mensen die heel dicht bij mij staan. Dit schijnt juist de grootste uitdaging te zijn. Zich bewust worden van de veelheid aan verwachtingen en projecties naar het gezin toe. En het besef laten groeien dat de werkelijke kracht uitgaat van helderheid, eenvoud en openheid, van respectvol omgaan met, van het zich kunnen in de schoenen plaatsen van… zonder zichzelf te verliezen.
Als ik dit laatste zinnetje schrijf dan moet ik denken aan Stef Bos wanneer hij het heeft over ‘ontmoeten’ in 'Je moet van twee kanten komen’ (bekijk het filmpje hieronder). Ik denk er dan altijd bij: "Het mag van twee kanten komen."
Stef Bos over ontmoeting en angst
Je moet van twee kanten komen om elkaar te ontmoeten.
Je moet eigenlijk toevallig onderweg zijn.
Je moet geen doel voor ogen hebben.
En je moet laten gebeuren waarvoor je bang bent.
Je moet niet alles willen verklaren.
Voor je het weet verklaar je elkaar de oorlog.
Je moet van twee kanten komen om elkaar te ontmoeten.
Je moet jezelf in de ander durven zien
zonder in die ander te verdwijnen.
Het kan opeens zomaar voor je staan.
Het lijkt op iets om uit de weg te gaan.
Dat is het vreemde van geluk.
Je maakt het waar of je maakt het stuk.
Het kan jou bedreigen.
Het kan jou behoeden.
Maar je moet van twee kanten komen om elkaar te ontmoeten.
| Jan Rossaert |
|---|
Osteopaat met een natuurlijke interesse voor spiritualiteit en een bewuste interesse in christelijke spiritualiteit. Vandaar ook, een drietal jaar ondertussen, werkzaam bij de dienst zorgpastoraat bisdom Brugge. Vader van drie zonen, grootvader van vier kleinkinderen. Fiets- en kunstliefhebber met de nadruk op ‘liefhebber’. |


