Deze beroemde wijsheid draagt Tom Waes mee na verblijf in klooster

Tv-presentator en acteur Tom Waes was de opmerkelijke eerste gast van het nieuwe seizoen van Kloostergasten, het programma van KRO/NCRV waarin bekende Nederlanders (en soms Vlamingen) drie dagen lang in een klooster doorbrengen. Waes ging langs bij de trappistinnen van priorij Klaarland in Bocholt.

‘Hoeveel gebedsdiensten zijn er?’, schrikt Waes als hij op zijn kamer de dagorde ziet.
‘Zeven’, zegt zuster Rebekka.
‘Ik wil ze allemaal doen’, zegt Waes, tot verbazing van de priorin, want ‘de meeste gasten slaan de vigiliën om 5 uur over.’

Schuld en boete als thema, dat ligt in het geval van Waes voor de hand. Vorig jaar veroorzaakte hij in dronken toestand een ongeval.

‘Ik heb een heel zware fout gemaakt’, bekent hij aan zuster José. ‘Heel veel gedronken op een avond, en toch in de auto gestapt en een ongeval gehad. Ik heb daar een enorm schuldgevoel over. Ik vroeg me af: hoe zou je daar mee omgaan?’

Een antwoord volgt niet meteen, maar zuster José legt uit dat het woord boete is afgeleid van boeten, het herstellen van gescheurde visnetten. Het komt dus neer op het opnieuw heel maken van wat stuk is.

De Bijbellezing van de dag maakt indruk op Waes. Ze komt uit de Brief aan de Galaten:

Broeders en zusters, wanneer u merkt dat een van u een misstap heeft begaan moet u, die door de Geest geleid wordt, hem zachtmoedig weer op het rechte pad brengen. Pas op dat u ook zelf niet tot misstappen wordt verleid. Draag elkaars lasten, zo brengt u de wet van Christus tot vervulling. 

Lees ook

De ‘weg naar binnen’ van Dag Hammarskjöld

Lees het volledige artikel

‘Ik vond die tekst zo toepasselijk op mij, hebben jullie die voor mij uitgekozen?’, vraagt Waes achteraf aan priorin Rebekka.
‘Nee, dat was gewoon toeval’, zegt ze. ‘Waarom lezen we de Bijbel? Omdat die teksten voor ons geschreven zijn. En af en toe zijn er van die heel intense momenten waarop je denkt: dit is nú voor mij.’
'Die tekst kwam heel hard binnen ... Ik heb wel best een zware fout gemaakt.'
'Ja, maar je helpt de ander niet door er extra op te gaan bonken. Het ligt aan de persoon natuurlijk: ziet de persoon de fout die hij heeft gemaakt of niet’, vat zuster Rebekka samen. ‘Dag Hammarskjöld zegt ergens: de langste weg is de weg naar binnen, de weg naar zelfkennis, groei en heel worden.’

'De langste weg is de weg naar binnen', besluit Waes.‘Hoe is dat de nagel op de kop. Hier kan ik iets mee.’