De goddelijke openbaring - paus Leo XIV [catechese]

Catechese.1. Documenten van Vaticanum II. De dogmatische constitutie Dei Verbum. 2. Jezus Christus openbaart de Vader

We gaan verder met de catecheses over de dogmatische Constitutie Dei Verbum van Vaticanum II, over de goddelijke Openbaring. We hebben gezien dat God zich openbaart in een dialoog van Verbond, waarin Hij zich tot ons wendt als tot zijn vrienden. Het gaat dus over een relationele kennis, die niet slechts gedachten overbrengt, een geschiedenis deelt en oproept tot een gemeenschap van wederkerigheid. Door de vervulling van deze openbaring gebeurt in een historische en persoonlijke ontmoeting waarin God zelf zich aan ons geeft door tegenwoordig te komen en wij ontdekken dat we gekend zijn in onze diepste waarheid. En dat heeft plaats gevonden in Jezus Christus. Het document zegt dat dit de intieme waarheid van God is die door de verlossing afstraalt op ons, van de mens in Christus die tegelijkertijd de bemiddelaar is en de volheid van heel de openbaring (cfr. DV,2). Jezus openbaart ons de Vader door ons op te nemen zijn relatie met de Vader. In de Zoon, gezonden door God Vader hebben “de mensen toegang tot de Vader en worden deelgenoten van de goddelijke natuur” (ibid.).We komen dus tot de volledige kennis van God door in te treden in de relatie van de Zoon met zijn Vader, krachtens de werking van de Geest. De evangelist Lucas getuigt hiervan wanneer hij verhaalt over het Jubelgebed van de Heer “Op dat uur jubelde Hij het uit, vervuld van de heilige Geest, en sprak: ‘Ik prijs U Vader, Heer van hemel en aarde, omdat Gij deze dingen verborgen gehouden hebt voor de wijzen en verstandigen, maar ze hebt geopenbaard aan kleinen. Ja, Vader zo heeft het U behaagd. Alles is Mij door mijn Vader in handen gegeven. Niemand weet wie de Zoon is, tenzij de Vader en wie de Vader is tenzij de Zoon en hij aan wie de Zoon het wil openbaren” (Lc 10,21-22).

Dankzij Jezus kennen we God zoals wij door Hem gekend zijn (cfr Gal 4,9; 1 Kor 13,13). Inderdaad in Christus, heeft God Zichzelf meegedeeld aan ons en , tegelijkertijd, onze ware identiteit geopenbaard van kinderen geschapen naar het beeld van het Woord. Dit “eeuwig Woord verlicht alle mensen” (DV,4) door hun waarheid te openbaren in de blik van de Vader: “uw Vader, die in het geheim ziet, zal u belonen” (Mt 6,4.6.8), zegt Jezus; en voegt eraan toe dat “de Vader onze behoeften kent” (cfr Mt 6,32). Jezus Christus is het oord waar wij de waarheid over God Vader onderkennen terwijl wij ontdekken dat wij door Hem gekend zijn als kinderen in de Zoon, geroep tot dezelfde bestemming van volheid van leven. De heilige Paulus schrijft: “Maar toen de volheid van de tijd gekomen was, heeft God zijn Zoon gezonden, geboren uit een vrouw, geboren onder de wet, opdat Hij hen die onder de wet stonden zou bevrijden, opdat wij de rang van zonen zouden verkrijgen. En het bewijs dat ge zonen zijt: Hij heeft de Geest van zijn Zoon in ons hart gezonden, die roept: “Abba, Vader!” Gal 4,4-6). Je bent dus niet langer slaaf, maar zoon; en als je zoon bent, dan ook erfgenaam door toedoen van God”.

Tenslotte, Jezus Christus openbaart de Vader door zijn eigen menselijkheid. Precies omdat Hij het mens geworden Woord is dat onder de mensen woont, openbaart Jezus ons God door zijn eigen ware en integrale menselijkheid. “Daarom zegt het Concilie, “Hij dus , die zegt : wie mij ziet, ziet de Vader (vgl. Joh 14,9), vervult de openbaring, brengt haar tot voltooiing en bekrachtigt haar met goddelijk getuigenis, door heel zijn tegenwoordigheid en verschijning, door woorden en werken, door tekenen en wonderen, vooral echter door zijn dood en glorievoller opstanding uit de doden en tenslotte door de zending van de Geest der waarheid: de openbaring namelijk dat God met ons is om ons te bevrijden uit de duisternis van zonde en dood en ons op te wekken tot het eeuwig leven” (DV, 4). Om God in Christus te kennen moeten wij zijn volledige menselijkheid aanvaarden: de waarheid van God wordt niet volledig geopenbaard waar men iets weglaat van het menselijke, zoals de volledige menselijkheid van Jezus de volheid van de goddelijke gave niet vermindert. Het is de volledige menselijkheid van Jezus die ons de waarheid van de Vader verhaalt” (cfr Joh 1,18).

Wat ons redt en roept zijn niet slechts de dood en de verrijzenis van Jezus, maar zijn persoon zelf: de Heer die mens wordt, geboren wordt, zorg draagt, leert, lijdt, sterft, opstaat en onder ons blijft. Om de grootheid van de menswording te eren volstaat het niet Jezus te beleven als een kanaal waarlangs intellectuele waarheden bezorgd worden. Als Jezus een echt lichaam heeft, dan gebeurt de communicatie over de waarheid van God in dat lichaam, met zijn eigen wijze van waarnemen en ervaren van de werkelijkheid, met zijn wijze om de aarde te bewonen en er te wandelen. Jezus zelf nodigt ons uit zijn benadering van de werkelijkheid te delen: ”Kijk naar de vogels van de hemel: ze zaaien niet, maaien niet en oogsten niet, je hemelse Vader voedt ze. Zijn jullie niet meer waard dan vogels?”(Mt 6,26). Broeders en zusters, door ten einde toe de weg van Jezus te gaan komen we tot de zekerheid dat niets ons kan scheiden van de liefde van God. “Als God voor ons is, schrijft de Heilige Paulus, wie zal dan tegen ons zijn? Hij heeft zijn eigen Zoon niet gespaard (…) en zou Hij ons na zo’n gave niet al het andere geven° (Rom ,31-32). Dankzij Jezus kent de christen God Vader en vertrouwt zich aan Hem toe.

Informatief
DV = Dei Verbum, Dogmatische constitutie over de goddelijke openbaring, 18 november 1965

Vertaald uit het Italiaans door Marcel De Pauw msc