Antwerps jeugdkoor pakt wereldtitel op World Choir Games: ‘Sacrale muziek is hun favoriete genre’

‘We zijn wereldkampioen! We konden het niet geloven. We waren zo onder de indruk!’ Marleen De Boo, dirigent van het Waelrant Jeugdkoor uit Borgerhout in Antwerpen, kan het nog niet geloven. Het Gemengd Jeugdkoor van Waelrant, met zeventig zangers tussen 15 en 26 jaar, was er een van de maar liefst 160 deelnemende koren. De Boo is net terug uit Zweden, waar de World Choir Games plaatsvonden van 6 tot 16 augustus.

‘Er was een open competitie waarvoor iedereen kon inschrijven en een Championscompetitie voor ervaren koren die aan een aantal criteria dienden te voldoen. Wij zingen doorgaans één lokale wedstrijd per jaar en om de twee jaar nemen we deel aan een internationale wedstrijd. We mochten daarom deelnemen bij de Champions in twee reeksen: de categorie jeugdkoren en de categorie sacrale muziek. En beide hebben we gewonnen.’

‘Natuurlijk neem je deel voor je plezier. Onze jongeren zingen allen heel graag’, weet Marleen, artistiek leider van de vzw Waelrantkoren, waar ze vijf van de acht koren begeleidt. ‘Ze worden ook graag uitgedaagd en nemen dan met veel drive de handschoen op. Zo zingen ze graag Mendelssohn, wat best moeilijke koormuziek is. We geven altijd het beste van onszelf. Dan voelt het voor onszelf alsof we gewonnen zijn, maar als je dan nog echt twee keer met de hoofdprijs gaat lopen, dat is het summum. Dat is bijzonder speciaal.’

‘Ja’, zegt ze nog eens alsof ze zichzelf nog moet overtuigen, ‘we zijn wereldkampioen! Dat klinkt misschien raar voor een koor. In andere omgevingen, zoals in de sport, weet iedereen dan dat je het hoogste bereikt hebt. Daarom is deze prijs zo leuk, omdat het ook voor een leek duidelijk maakt wat wij bereikt hebben. Dat is het fijne aan de World Choir Games. Ze noemen zichzelf de Olympische Spelen van de koren, ze werken met een puntensysteem en medailles. Zo proberen ze onze prestaties te kaderen op een manier die iedereen, ook mensen buiten het koorcircuit, naar waarde kunnen schatten.’

Het Gemengd Jeugdkoor van vzw Waelrantkoren telt tachtig zangers tussen 15 en 26 jaar, zeventig van hen reisden mee naar Zweden, waar ze allen tezamen optraden. ‘Soms hoor je wel eens dat koren het moeilijk hebben om zangers te vinden, dat is niet zo bij ons. Jongens aantrekken is wel wat moeilijker dan meisjes. Daarom mogen jongens tot 26 jaar bij ons jeugdkoor zingen, meisjes tot 25 jaar. Onze koren hebben wel naam en uitstraling, wat het makkelijker maakt om nieuwe zangers aan te trekken, en we hebben ook meerdere koren van alle leeftijden: kinderen stromen door naar jongeren en dan de volwassenkoren. Dat is ook een voordeel.’

Die jongeren zijn nu wereldkampioen sacrale muziek. Maar vinden jongeren het nog wel hip om zulke muziek te zingen? Marleen lacht. ‘Onze jongeren hebben verschillende achtergronden. Velen hebben geen relatie tot religie. Het sacrale zegt hun niets. Ik probeer dat wel te kaderen’, legt ze uit. ‘In zekere zin zijn we allen religieus. Dat betekent daarom niet dat je je christelijk of katholiek noemt. We hebben allen nood aan antwoorden op diepere vragen, we zijn allen op zoek naar zin en betekenis. Zeker in die sacrale muziek gaat het over heel menselijke emoties, over mensen die zoekende zijn, en dat is heel herkenbaar voor onze jongeren. Die koormuziek kan je prima vertalen naar concrete emoties die zij herkennen. Op die manier breng ik dat ook aan in het jeugdkoor. We gaan dus niet bewust aan de slag met de religieuze of christelijke boodschap. En het kan raar klinken, maar voor de meeste jongeren is dat hun favoriete genre, omdat de mooiste koormuziek vaak die sacrale muziek is. Denk aan Mendelssohn of Brahms. Ze gaan dan op in de emotie van de muziek, veel meer dan in de religieuze betekenis van de tekst.’

Op het programma stond onder meer een koorstuk van Mendelssohn, een polyfoon werk van renaissancecomponist Hans Leo Hassler, een Keltisch werk van Bob Chilcott en een Engels kerstverhaal. ‘Die twee laatste stukken kozen we omdat we twee werken verplicht met pianobegeleiding moesten brengen. Sommige stukken oefenen we al in sinds september, andere starten we wat later op. Half mei hebben we voor het eerst het hele programma na elkaar gezongen als oefening. Toen hadden we de noten onder de knie, maar dan moet er nog heel wat geschaafd en geoefend worden.’

Droom

Als ik vraag wat de prijs voor hen nu verandert, droomt Marleen luidop. ‘We hopen dat onze geloofwaardigheid stijgt naar concertorganisatoren toe. Want hoe je het draait of keert, de reizen en internationale wedstrijden slorpen een aardig bedrag op. Het is supermoeilijk om dat bijeen te krijgen, ook omdat we doorgaans optrenden in kleine culturele centra of kleine organisaties. Maar wie weet, nu we wereldkampioen zijn in twee categorieën, kunnen we ons talent misschien ook eens laten horen in zalen als De Singel?’

Ilse Van Halst