De Bijbel op een broodzak: echt?

Terwijl ik gedachteloos op mijn boterham kauw, valt mijn oog op de tekst van de broodzak.

Een mens leeft niet van brood alleen, maar ook van gevulde koeken, krentenbollen, kraakvers stokbrood, fruittaart, chocoladebroodjes en zo veel meer.

Ik schiet in de lach. Nooit geweten dat mijn bakker bijbelvast was. Hoewel, op zijn vrije interpretatie van het bijbelvers is wel wat aan te merken. Zou het een nieuwe trend zijn om stukken bijbelvers in te schakelen voor reclamedoeleinden?

Krijgen we binnenkort wijnflessen met daarop de tekst van Paulus?

Je moet niet alleen water drinken. Drink ook een beetje wijn. Dat is goed voor je maag. (1 Tim. 5,23)? Of een architectenbureau met als slogan Alleen met wijsheid kun je een huis bouwen (Spr. 24,3)? De mogelijkheden zijn eindeloos.

Mijn boterham heeft een wrange nasmaak. Er komt een tijd (of is die er al?) dat mensen enkel nog de slogan kennen, en niet meer de bijbeltekst. Zoals die keer dat ik met een groep jongeren door een naaldbos liep en een van hen opmerkte dat het er naar douchegel (met dennengeur) rook.

Het is soms moeilijk om ‘the original’ op te sporen.

Maar niet getreurd. Alles kan een aanleiding zijn om ons gemeenschappelijk referentiekader nieuw leven in te blazen. Een korte verwijzing, een allusie op een oud verhaal dat niemand nog kent, het kan telkens een kans zijn. We gaan geen tijd verspillen aan verontwaardiging over rare slogans of kwetsende cartoons. Laat ze maar lachen. Wie het laatst lacht, lacht het best.