Commentaar Bijbellezing 19/10: ‘Je bent niet alleen’ - Valérie Kabergs

Evangelie: Lucas 18, 1-8 – 'Hij zal hun spoedig recht verschaffen'

In die tijd leerde Jezus in een gelijkenis aan zijn leerlingen dat zij steeds moesten bidden en daarin niet versagen. Hij zei: ‘Er was eens in een zekere stad een rechter die zich om God noch gebod bekommerde. Er was ook een weduwe in de stad die herhaaldelijk bij hem kwam met het verzoek: Verschaf mij recht ten opzichte van mijn tegenstander. Een tijdlang wilde die rechter niet, maar daarna zei hij bij zichzelf: Al bekommer ik mij om God noch gebod, toch zal ik die weduwe recht verschaffen om niet langer geplaagd te worden door haar eindeloze bezoeken.’ En de Heer sprak: ‘Hoort wat de onrechtvaardige rechter zegt! Zou God dan geen recht verschaffen aan zijn uitverkorenen die dag en nacht tot Hem roepen, of zal Hij ten opzichte van hen onbewogen blijven? Ik zeg u: Hij zal hun spoedig recht verschaffen. Maar zal de Mensenzoon bij zijn komst het geloof op aarde vinden?’

Commentaar Valérie Kabergs: ‘Je bent niet alleen’

Jezus doet een gewaagde uitspraak. Hij vergelijkt God met een onrechtvaardige rechter. Het is zeker niet zijn bedoeling om God te beledigen. Wel lijkt hij het menselijke gevoel, van zich door God in de steek gelaten te voelen, volledig serieus te nemen. Als er een rechtvaardige God bestaat, waarom blijft alle groot en klein onrecht dan voortduren? De momenten waarop we onszelf die vraag stellen, voelen we ons misschien ook wel zoals de weduwe uit de gelijkenis: iemand die tevergeefs bij God blijft aankloppen; alleen en arm in kracht om zelf meer rechtvaardigheid te bewerken. Net te midden van die uitzichtloosheid wil Jezus hoop bieden met de gelijkenis die hij zijn leerlingen voorhoudt. Zelfs de onrechtvaardige rechter zal de weduwe uiteindelijk recht verschaffen, al is het uit eigenbelang om niet langer te worden lastig gevallen. 

Waarom zou God – van wie Jezus belooft dat het een rechtvaardige rechter is – dan geen gehoor geven aan de roep om rechtvaardigheid van al wie zich als een weduwe op aarde voelt? Jezus verzekert zijn leerlingen van Gods trouw, maar bevraagt hen vervolgens in hun eigen geloof. Het is ook een vraag aan ons. Geloven wij in een God die onrecht uiteindelijk recht kan maken? Of geven we het op – bij al wat we zien, horen en zelf meemaken – om Hem te blijven bezoeken en haalt de tegenstander zijn of haar gelijk? Om in die geloofskracht vol te houden, hebben we anderen nodig. Net zoals Mozes in de eerste lezing. Een Aäron en Chur die ons ondersteunen, wanneer we het zelf dreigen op te geven. 

In mijn eigen leven verschenen die twee figuren doorheen de tijd in verschillende gedaanten. Als een zorgzame (groot)ouder, behulpzame zus, bemoedigende godsdienstleerkracht, nabije vriend, kostbare tekst, authentiek gevoel, verbondenheid over de dood heen, lieve man, levenslustig dochtertje, verrassend mooi nieuws. Telkens wanneer ik dreigde te bezwijken aan het gevoel alleen te zijn en weinig van God te voelen, was er altijd wel iets of iemand die het tegendeel bewees. Je bent niet alleen. Dat is wat Jezus zijn leerlingen duidelijk wilde maken en hij belooft het vandaag evenzeer aan ons.

Valérie Kabergs is redactrice bij Otheo en bijbelblogster.