Ine Pauwels © RR
‘De 12’ in Kerk & Leven: maak kennis met het lezerspanel
Ine Pauwels (40), Diest, ziekenpastor
‘Ik schrijf geregeld columns over mijn werk als spiritueel zorgverlener in Ziekenhuis Oost-Limburg (campus Genk). Je mag met patiënten alles mee doorleven: pijn, wanhoop, maar ook intense blijdschap, dankbaarheid, en soms een ongelooflijke lachbui. Ook onze kinderen inspireren mij bij het schrijven: de combinatie van twee tienerdochters en een kleuterzoon zorgt wel eens voor pittige maar vooral ook grappige situaties.’
Romy Kersten (20), Dordrecht, student Theologie in Leuven en influencer
‘Ik ben veel met mijn geloof bezig op sociale media en ontdek er zelf ook heel veel. Wat me veel voldoening geeft, is dat als je iets aan iemand anders uitlegt, je zelf ook veel meer te weten komt. Ik studeer Theologie en religiewetenschappen in Leuven en woon daar in de katholieke leefgemeenschap San Damiano. Daar valt veel inspiratie te halen!’
Romy Kersten © RR
Broeder Daniel (76), Westvleteren, monnik
Wat mijn dag goed maakt? Een blijk van gaarne gezien te zijn geven of krijgen. ‘Het hoeft geen kathedraal te zijn, soms een klein kapelletje; geen heuse kermis, soms ’n carrouselletje’, zou Toon Hermans hebben gezegd. Als ik één levensles mag doorgeven aan jongeren, dan deze. Het is niet omdat je ‘het’ niet ziet zitten, dat ‘het’ er niet zit. Je weet niet hoe ver of hoe dicht je erbij bent. Zet door. Als een mol die bij het ondergronds graven zwart op zwart ziet, maar niet hoe dicht met zijn snoet bij de groene graszode en lucht erboven… Terugkijkend in het licht krijgt het duister achter me zelfs een gouden rand. Experto crede Roberto! (‘Geloof Robert, die spreekt uit ervaring’, uit een gedicht van Antonio Arena) En op mijn grafsteen mogen ze beitelen: ‘Ik heb geprobeerd’.
Broeder Daniel © RR
Lucette Verboven, Lummen, YouTube-interviewster
‘Velen kennen mij nog als presentatrice van tv-programma’s voor KRO en Braambos, de katholieke zendtijd op de VRT vroeger. Filosofie en religieuze wijsheid uit Oost en West houden me nog altijd sterk bezig. Momenteel werk ik aan een minireeks Driemaal voor de vrede. Inspiratie haal ik uit de interviews die ik zowel heb neergeschreven als online geplaatst. Wereldwijd mocht ik bijzondere mensen ontmoeten, hun wijsheid wil ik graag doorgeven. Sinds vijf jaar volg ik cursussen hiërogliefen, Oudegyptisch schrift en dat heeft voor mij een wereld geopend die verrassende banden blootlegt met het christendom. Wie hier ook wel eens kan opduiken, is mijn echtgenoot Gerard (Bodifée, nvdr). Hij is mijn alles. Samen kiezen we voor de lach. Laatst hadden we nog een schalks ‘kussengevecht’!’
Lucette Verboven. © Selina De Maeyer
Xenia Geysemans (33), Sint-Katelijne-Waver, Docent RZL (Artevelde), pastor (Universiteit Antwerpen), auteur didactisch materiaal RKG bij Van In
‘Rosie is het centrum van mijn leven. Ze is vier jaar, praat bijzonder goed (en veel!) en zingt er vrolijk op los. Ze werd geboren op 15 oktober, de dag van de spirituele zorg. Toeval? Of zo’n knipoog van het leven? Sinds de geboorte van Rosie ben ik me veel bewuster geworden van mijn lichaam en hoe ik ermee omga. Ik sport vier keer per week op mijn crosstrainer en eet minder zoet en koolhydraten. Jarenlang zei ik dat ik geen tijd had om te sporten (wél om te zingen en te filosoferen, uiteraard) maar uiteindelijk heb je maar één lichaam. Het bepaalt hoe we bewegen, werken, liefhebben en ouder worden. Dat had ik graag eerder beseft.’
Xenia Geysemans © RR
Alexander Vandaele (45), Ninove, godsdienstleraar en pastoor
’Er is een sterk familiegevoel in de Sint-Corneliusparochie in Ninove, waar ik pastoor ben. Geen enkele familie is perfect, ook niet deze parochie. Toch is er een echte verbondenheid tussen parochianen. Ze willen er graag bij horen. Vanuit een diepe verbondenheid een doel nastreven, is voor mij het belangrijkste. Een dag is dan ook geslaagd wanneer ik ’s avonds ervaar: hier of daar was ik even heel concreet een levend verlengstuk van Gods Blijde Boodschap, en niet zomaar een radertje in de soms logge kerkelijke machine. Een goede dag is een dag waarop iets verschuift in mij, in de ander, of tussen ons. Zelfs ongemak kan een dag geslaagd maken, zolang het echt en eerlijk is.’
Alexander Vandaele © RR
Jana Wuyts (44), Wilrijk, schrijver en marketeer
‘Ik schrijf over de kleine dingen rondom mij: over het leven in de natuur, in de stilte, in het bos, samen met Marnix. Over onze eigenzinnige hond Boef, die ons leven helemaal op zijn kop zette sinds hij als wilde hond bij ons verzeild raakte. Over de levenslessen die hij ons leert, en die we van de natuur krijgen, in deze eenvoudige Catalaanse gemeenschap, ver van de bewoonde wereld. Dat ik met die twee een plek in de natuur mocht vinden en daar in vrijheid samen mag leven en werken, is voor mij mijn grootste geluk.’
© Jana Wuyts
Dirk Aerts (68), Neerijse, hoofdredacteur De Pelgrim (Compostelagenootschap)
‘Nu ik al meer dan drie jaar op pensioen ben na een loopbaan aan de KU Leuven, haal ik veel energie uit mijn vrijwilligerswerk. Mensen enthousiast maken voor de rijkdom die verscholen zit in de wegen naar Santiago, zie ik nog steeds als een bijzonder zinvolle opdracht. Maar meer in het algemeen, als ik mee kan werken om mensen in beweging te brengen en met elkaar te verbinden, ben ik gelukkig. Zo ben ik ook actief betrokken in de kerkraad van onze parochie en onze dorpsraad.’
Dirk Aerts © rr
Joris Billen (49), Tessenderlo-Ham, biomedicus en godsdienstleraar
‘‘Na twintig jaar biologie te hebben gegeven, sta ik sinds kort voor de klas als godsdienstleraar. De Genkse klascontext is multireligieus. Christelijke en islamitische leerlingen gaan in gesprek en confronteren me met uiteenlopende visies en gevoeligheden. Dat houdt mijn blik op geloof en samenleving scherp. Ik zit ook in de bijbelgroep van de abdij van Averbode.’
Joris Billen. © rr
Mats De Cubber (20), Evergem, studeert jazz gitaar in Gent
‘Het zou wel eens kunnen dat ik voor mijn stukjes op deze bladzijde vaak inspiratie ga halen in muziek en (song)teksten. In de muziekwereld kan je alle mogelijke kanten op gaan, dus komt dikwijls de vraag naar boven: welke muzikant wil je worden? Een vervelende vraag, want het liefst wil je een goeie muzikant worden. Maar ja, begin maar eens goed te definiëren. Als ik dan kijk naar artiesten die mij inspireren (zoals Bon Iver, Bob Dylan of Stef Bos, maar ook Pat Metheny en Julian Lage) dan hebben ze allemaal één ding gemeen, ongeacht de stijl: ze doen het altijd op hun eigen manier. In elk nummer dat ze maken, spelen of schrijven hoor je de artiest aan het werk.’
Mats De Cubber. © RR
Luc Smeets (66), Hasselt, onderwijspedagoog en communicator, voorzitter Virgajessecomité
’Na mijn actieve periode bij de VDAB als communicatieverantwoordelijke vind ik voldoening in het bezig zijn met de toekomst van het religieus erfgoed in Hasselt en Kortessem. Het ademt geschiedenis en energie uit als er tenminste goed voor gezorgd wordt. Dat is niet vanzelfsprekend, maar ik vind het belangrijk omdat het mensen kan verbinden. Ik hou van wandelen. Het bloed voelen stromen in je aders doet goed, de steken of irritaties in de onderrug zijn iets minder plezant maar gelukkig verdwijnen ze bij het rustig stappen. Dan denk ik vaak dankbaar terug, hoeveel kansen ik gehad heb in mijn leven. Bij de VDAB zag ik vaak jongeren die zichzelf onvoldoende kenden om te weten wat ze met hun leven wilden. Als ik één wijsheid mocht doorgeven aan hen, dan is het wel dat ze authentiek moeten blijven en proberen de sociale druk en door de media opgedrongen onrealistische verwachtingen te doorprikken.’
Luc Smeets © RR
Mieke De Jonghe (67), Assebroek, gepensioneerd parochie-assistent en vrijwilliger
‘Ik wil vreugde blijven halen uit kleine, leuke en ook wel onverwachte dingen in gewone dagen. Misschien zit het in de tuin, ook als die vol onkruid staat; misschien zie ik iets verrassends op een druk kruispunt, net doordat het rode licht me er ophoudt. Misschien ga ik steun vinden in een woord op de juiste plaats, of me vragen stellen bij een flard van een zin die niet eens tot mij gericht is.’
Mieke De Jonghe © RR
