© Vatican Media
‘Een schop onder onze kont’: 6 opvallende buitenlandse reacties op ‘Dilexi te’
Is dit een antwoord aan degenen die geloven dat ze het spirituele leven kunnen scheiden van de zorg voor de lijdenden?
Benoni Ambarus, bisschop in Zuid-Italië
‘Avvenire’ (Ita)
Lees ook
Benoni Ambarus, bisschop in Zuid-Italië: ‘De tekst stelt dat liefdadigheid geen optionele weg is, maar het criterium voor ware aanbidding. Is dit een antwoord aan degenen die geloven dat ze het spirituele leven kunnen scheiden van de zorg voor de lijdenden? Deze passage is prachtig: authentieke aanbidding is liefde voor de armen. Maar de verleiding tot een intiem en ontlichaamd geloof heeft altijd bestaan, en is vandaag de dag misschien zelfs heel sterk onder jongeren. Het is een manier om je te koesteren in een soort eeuwige omhelzing van zoetheid, die echter, als het de enige manier blijft om het geloof te beleven, de ontkenning ervan wordt, omdat ons geloof een vleesgeworden geloof is, in die zin dat Christus mens werd en ons redde in de schaapskooi van de mensheid. Er zijn zeker verschillende gevoeligheden, maar zonder deze aandacht voor de wonden van de mensheid kunnen we onszelf niet eens christen noemen. Leo XIV roept ook op tot het ontmantelen van ideologische vooroordelen over armoede, valkuilen waarin de machtigen van de wereld, maar vaak ook de christenen trappen…’ (Bron: Avvenire)
De Kerk dient de armen niet als afhankelijken, maar als hoofdrolspelers in haar eigen verhaal.
Patrick Hudson, editorialist
'The Tablet’ (UK)
Patrick Hudson, editorialist: ‘Dilexi te stelt dat zorg voor de armen deel uitmaakt van de grote traditie van de Kerk. Die traditie omvat de sociale leer die in de twintigste eeuw is ontwikkeld en de resoluties van de Latijns-Amerikaanse bisschoppen van Medellín, Puebla, Santo Domingo en Aparecida. Ze eist dat we structurele zonde aanpakken, maar nooit het belang van aalmoezen geven vergeten. De Kerk dient de armen niet als afhankelijken, maar als hoofdrolspelers in haar eigen verhaal. Het is aangrijpend dat Franciscus niet alleen aanwezig is als bijdrager en in de tientallen verwijzingen naar zijn leer, maar ook als figuur in de kerkgeschiedenis. Het verhaal over hoe hij zijn pauselijke naam koos na zijn verkiezing, toen een collega-kardinaal hem omhelsde en hem zei: Vergeet de armen niet!, staat in het eerste hoofdstuk. Dilexi te is geen relikwie van dat buitengewone pontificaat, maar de volgende aflevering van een leergezag dat er diep door is gevormd. Dat paus Leo ervoor heeft gekozen van start te gaan met een document dat door zijn voorganger was gepland, toont aan dat hij dat hij de continuïteit omarmt. Maar naarmate de herinneringen vervagen, komt de vraag: continuïteit met wat precies? (Bron: The Tablet)
Naastenliefde is een kracht die de werkelijkheid verandert, een authentieke historische kracht tot verandering.
Arnaud Alibert, assumptionist en hoofdredacteur
‘La Croix’ (Fr)
Lees ook
Arnaud Alibert, assumptionist en hoofdredacteur: ‘Deze eerste belangrijke tekst onthult iets meer over de persoonlijkheid van Leo XIV en schetst nu al de grondlijnen van zijn pontificaat. Door talloze vrouwenfiguren te citeren, de verschillende vormen van armoede te beschrijven en ervoor te zorgen niemand te stigmatiseren wanneer hij de disfunctionele economische systemen aan de kaak stelt, toont hij zich betrokken bij een Kerk die niemand uitsluit. Hoewel hij zich gemakkelijk laat leiden door reflectieve omwegen, roept hij desondanks op tot concrete actie. Naastenliefde is een kracht die de werkelijkheid verandert, een authentieke historische kracht tot verandering.' (Bron: La Croix)
De exhortatie appelleert aan ons, overwegend welvarende westerlingen, die in die welvaartsbubbel leven en door onze wijze van consumeren onrechtvaardige systemen in stand houden.
Peter Nissen, kerkhistoricus
Peter Nissen, kerkhistoricus: ‘Het blijft niet bij de vrome gedachte dat onze aandacht en liefde moet uitgaan naar de armen. De tweede vleugel van de exhortatie is een stevige en kritische analyse van de oorzaken waardoor armoede in de wereld wordt in stand gehouden en vergroot. De exhortatie spreekt scherp over de economisch-politieke systemen in de wereld, die ervoor zorgen dat er steeds meer armen komen en de extreem rijken steeds rijker worden. Die analyse appelleert aan ons, overwegend welvarende westerlingen, die in die welvaartsbubbel leven en die door onze wijze van consumeren onrechtvaardige systemen in stand houden. Paus Franciscus sprak daar ook in Laudato Si’ al over en bepleitte een ecologische bekering, ook met het oog op de toekomst vsn de aarde. Wij moeten, zeggen Leo en Franciscus nu samen, ons tegen die verkeerde systemen durven uitspreken en daarmee het risico durven lopen dat we, net als Franciscus van Assisi, voor dwaas worden aangezien.'
Paus Leo scherpt de agenda voor zijn pontificaat aan. Ik verwacht dat hij daarmee heel concreet die helft van de mensheid zal versterken die nog steeds wacht op gelijke rechten in de Kerk: vrouwen.
Irme Stetter-Karp, voorzitter van het Centraal Comité van Duitse Katholieken ZdK
'Katholisch.de’ (Dui)
Lees ook
Irme Stetter-Karp, voorzitter van het Centraal Comité van Duitse Katholieken ZdK: ‘Met zijn encycliek spreekt Leo XIV zich volmondig uit voor een actieve rol van de Kerk in de wereld. Hij vindt krachtige en ontroerende woorden om het flagrante onrecht van het heersende economische en sociale systeem aan de kaak te stellen. De religieuze, politieke en ecologische initiatieven van zijn voorganger, Franciscus, zijn blijkbaar van groot belang voor hem: wie geen machtsmiddelen heeft, wie blootgesteld is aan onrecht, zelfs willekeurige behandeling en geweld, moet op de Kerk kunnen rekenen. Leo XIV onderschrijft de kritiek van Franciscus op het kapitalisme. De in de VS geboren paus neemt expliciet de ‘optie voor de armen’ over, die al lang door de Kerk in Latijns-Amerika wordt bepleit. Tegelijkertijd verwerpt hij het idee dat een volledige vrijemarkteconomie de problemen van armoede en onrecht kan overwinnen. Leo neemt ook een van de meest provocerende uitspraken van zijn voorganger over, waarin hij de noodzaak benadrukt om de dictatuur van een economie die doodt te blijven aanklagen. Paus Leo scherpt de agenda voor zijn pontificaat aan. Ik verwacht dat hij daarmee heel concreet die helft van de mensheid zal versterken die nog steeds wacht op gelijke rechten in de Kerk: vrouwen.’ (Bron: katholisch.de)
'We kunnen niet ongeschonden uit deze apostolische exhortatie komen. (...) Het is een echte schop onder onze kont!'
Étienne Villemain, Frans sociaal ondernemer
‘La Croix’ (Fr)
Étienne Villemain, Frans sociaal ondernemer: 'We kunnen niet ongeschonden uit deze apostolische exhortatie komen. Als we hem serieus nemen, kan deze tekst de Kerk werkelijk ingrijpend veranderen. De paus roept ons op tot een diepgaande bekering. Wanneer hij schrijft dat de armen ons evangeliseren, dat we door met de armen te leven het evangelie beleven en dichter bij het mysterie van God komen, is dat een ware schok. Het is ook een uiterst harde tekst, omdat Leo ons laat zien dat katholieken geen keuze meer hebben; liefde voor de armen is geen optie. Maar het is ook een exhortatie vol naastenliefde die geworteld is in de geschiedenis van de Kerk via de kerkvaders, de pausen en de figuur van Jezus, die zelf een migrant was. Het is een echte schop onder onze kont!' (Bron: La Croix)