Meegemaakt: de herdenkingsviering voor Carlo Acutis in Zonhoven

WAT: dankviering voor de heiligverklaring van Carlo Acutis
WANNEER: zondag 14 september 2025
WAAR: Sint-Quintinuskerk in Zonhoven
WIE: priester Wim Simons en de pauselijke nuntius Franco Coppola
HOEVEEL: zo'n vijfhonderd aanwezigen
DUUR: 1 uur 20 minuten
VOOR OTHEO TER PLAATSE: freelance journalist  Philippe Ghysens

Even voorbij de wei van Pukkelpop ligt Zonhoven. Hier worden geen rock- of popidolen aanbeden, hier zetten jonge mensen een generatiegenoot op een podium. Carlo Acutis, een week geleden heilig verklaard door paus Leo XIV, is de nieuwe ster van de Limburgse gemeente, die bekende figuren als actrice Leah Thys, auteur Jos Vandeloo en voetballer Luc Nilis voortbracht.

Behoeft de heilige Carlo nog voorgesteld te worden? Hij  wordt de influencer van God genoemd, en werd de eerste heilige millennial. Acutis woonde in Italië, en stierf daar in 2006 op 15-jarige leeftijd aan leukemie. Hij was erg bezig met zijn katholieke geloof op internet. Hij bouwde websites over eucharistische wonderen.

Zonhoven heeft Carlo aan het hart gedrukt. Hij is als een zoon binnengehaald. Dat is te danken aan pastoor Wim Simons, de energieke parochieherder/leerkracht die zelf ook heel actief is met het geloof op internet. Wim had nog een zij-altaar in zijn kerk vrij voor een heilige. Een leerling in de school waar hij les geeft, maakte hem attent op de piepjonge heilige Carlo. Pastoor Wim wist meteen wie op het lege altaar zou komen.

Sindsdien is Zonhoven in de ban van Santo Carlo, met als voorlopig hoogtepunt de dankviering van afgelopen zondag. Priester Wim maakte op Facebook zijn volgers al een dag op voorhand warm voor de viering. ‘Wij willen God en de wereld danken maar ook paus Leo omdat hij Carlo heilig verklaard heeft. Carlo die zelf het internet gebruikte om Jezus’ boodschap te verspreiden.’ De dienst werd dan ook op Facebook uitgezonden.

De kerkgemeenschap in Zonhoven wàs trouwens al heel betrokken met het levensverhaal van Acutis. Eerder organiseerden de gelovigen al de Acutisfeesten en liet de kerk een beeld van de jonge heilige in 3D printen.

Het is druk in Zonhoven, want het is zondagsmarkt, en in de kerk is het nog drukker. Twintig minuten voor aanvang zit de Sint-Quintinuskerk afgeladen vol. De blaadjes met de teksten van de viering zijn al op. De banken in de kerk zijn gevuld met gelovigen van alle generaties. Er heerst een serene maar ook beetje uitgelaten sfeer. In een zijruimte worden schalen gevuld met chips, elders staan de flessen wijn klaar. Het voelt als een mengeling van eucharistie en receptie, met dank aan de geëerde Italiaan Carlo Acutis. 

Lees ook

Carlo Acutis, de eerste heilige van dit millennium [portret]

Lees het volledige artikel

Hij is overal: hij verwelkomt de kerkgangers aan de ingang, zijn standbeeld prijkt vooraan in de kerk, op kaarsen staat zijn beeltenis, aanwezigen dragen truien met zijn naam, een grote foto siert een muur. Met enig gevoel voor dramatiek zwelt de orgelmuziek aan. En dan verschijnen de celebranten, met de pauselijke nuntius Franco Coppola op kop. Op zijn gewaad staat Carlo in volle glorie geborduurd. Misdienaars dragen het reliek. De stoet schrijdt naar het altaar. Pastoor Wim verwelkomt de vertegenwoordiger van de paus en zijn geachte secretaris. Vooraan in de kerk staan twee grote televisieschermen zodat elke aanwezige de viering goed kan volgen.

De hele viering lang is Carlo aanwezig. ‘Onze vriend’, noemen ze hem in Zonhoven. De pauselijke nuntius excuseert zich omdat hij geen Nederlands spreekt en geflankeerd wordt door een tolk . Hij verwijst naar Carlo in zijn homilie. De nuntius heeft het over het geheim dat Carlo heeft ontdekt: de aanwezigheid van Jezus in zijn leven. In een lied wordt de boodschap van Carlo verkondigd: ‘Carlo leert ons wat belangrijk is, Carlo leert ons wie we zijn. Zorg dat je verbonden blijft met Jezus! Als je zo leeft, kom je niets te kort. Samen trekken wij de wereld door, zo komt Gods woord terecht in ieder oor. Leven in verbondenheid met God, zoals Carlo deed!’

Het is ontroerend om te zien hoe een jongen uit Milaan een kerk in Limburg zo in vervoering brengt. Hoe gelovigen die verre vriend zo intens omarmen. Hoe jong en oud met passie over hem praten. Hoe mensen vanuit Vlaams-Brabant en Antwerpen hun bewondering komen uiten. ‘Knap gedaan van onze pastoor’, zegt een parochiaan me, als de gelovigen aanschuiven voor de communie. ’Niet alleen vandaag zit onze kerk vol, dat gaat hier elke zondag zo.’

Lees ook

Carlo Acutis had voor één Belgisch mirakel een bijzondere fascinatie

Lees het volledige artikel

‘Bidden, delen en Maria. Zo kwam je bij God terecht; zo nam jij de snelweg naar de hemel’, zingt het koor maar door de lof van Carlo. De nuntius herinnert de aanwezigen eraan dat het de verjaardag van paus Leo is, waarop een applaus voor de paus volgt. Pastoor Wim prijst nog het catechesecafé in een lokale zaal aan, waar volgende week de uitzending rond de heiligverklaring opnieuw kan bekeken worden met Nederlandse ondertiteling. Na 1 uur en 20 minuten komt een einde aan de viering, maar de verering van de heilige is nog niet gedaan. Wie dat wil, kan naar voor komen en het reliek vereren. Iederéén doet dat. En iederéén krijgt een persoonlijke zegen van nuntius Coppola.

Ik observeer de rij wachtenden samen met de plaatselijke bekendheid Monique, 82 jaar en nog zeer springlevend na een zware operatie. Het valt me op dat er veel jongeren aanschuiven, veel jonge koppels ook, en hele gezinnen met kinderen. Zijn die speciaal voor Carlo gekomen? ‘Neen’, zegt Monique. ’De jongeren komen elke week. Die Carlo heeft echt zijn waarde in de maatschappij. Voor mij hadden ze hem zelfs niet moeten heilig verklaren. Ik zou hem zonder heiligverklaring ook al een voorbeeld voor de jeugd gevonden hebben. Ik las op Facebook dat de zoon van Karen Damen helemaal in hetzelfde voetspoor zit. Heel veel jongeren leren opnieuw de bijbel kennen.’

Mensen schuiven geduldig aan voor de zegen van de nuntius. Ze knielen, tonen een foto, spreken enkele woorden. Na de verering krijgen ze een prentje met een foto van de nieuwe heilige en op de achterzijde een kort gebed. Gezichten fleuren op als ze voorbij komen. Het is duidelijk: de heilige Carlo doét iets met deze mensen. ‘Binnenkort wordt het hier nog een bedevaartsoord’, lacht een omstaander. Zo’n vaart zal het niet lopen. Voorlopig blijft het bij de wekelijkse ‘Acutis-avond’ op maandag, daarbij inbegrepen een misviering, aanbidding en reliekverering.

Aan een tafeltje zijn gadgets en souvenirs te koop: sleutelhangers, petjes, polo’s, prentjes… allemaal gesierd met de heilige Carlo. De Vrienden van Acutis, een groep parochianen die proberen te leven zoals Carlo geleefd heeft, hebben receptietafels voor de kerkingang geplaatst. Bij een glaasje kaarten de parochianen en de andere bezoekers na. Pastoor Wim en nuntius Coppola mengen zich tussen de mensen. Een bezoeker uit Overijse presenteert de pauselijke gezant al  de volgende Carlo-activiteit: een Carlo Acutis Tocht op 11 en 12 oktober die de jongeren onder meer door het Zoniënwoud en de Velden van Waterloo leidt.  

Met priester Wim blik ik even terug op de viering: ‘Je hebt gezien dat veel jonge mensen hun weg naar de kerk vinden. Bij de zegening op het einde van de viering zag je mensen met tranen in de ogen, ze laten foto’s zien, ze openen hun hart.’

Wim is niet verrast door de massale opkomst. ‘Ik denk dat Carlo toch wel een boodschap heeft voor de jongeren, eigentijds maar toch bij de Kerk  en Jezus betrokken. Dat is wel mooi.’

Philippe Ghysens