Ode aan licht en kleuren

Campus Zuid van Karel de Grote Hogeschool krijgt christelijk kunstwerk

[node:field_streamers:0]

Campus Zuid van de Karel de Grote Hogeschool in Antwerpen is een van de jongste campussen van de school. Gelegen tegenover het Antwerpse justitiepaleis opende het pas vorig jaar de deuren. De hogeschool wil van de campus een hedendaagse onderwijsinstelling maken, ingebed in het buurtleven. Daartoe organiseerde de hogeschool bijvoorbeeld een zogenoemde buurtklap waarbij de buren welkom waren om kennis te maken met de campus.
Buurtwerking is belangrijk, maar Karel de Grote wil er ook duidelijk voor uitkomen dat levensbeschouwing een uitdrukkelijke plaats krijgt op de hogeschool. Daarom schreef ze een wedstrijd uit voor een kunstwerk dat een centrale plaats zou krijgen in de gang naar de panoramazaal. „Door te kiezen voor een kunstwerk en niet voor een kruisbeeld willen we ook expliciet kiezen voor iedereen, gelovig of niet”, zegt Ems Depreeuw van de Karel de Grote Hogeschool. „Iedereen is met zingeving bezig, maar iedereen doet dat op zijn eigen manier.” De kunstenaars werden uitgedaagd om het levensbeschouwelijke engagement van studenten en docenten in de schijnwerpers te plaatsen en bovendien de thema’s ontmoeting, reflectie en christelijke grondslag van de school te verwerken in één kunstwerk.
De opdracht ging uiteindelijk naar het kunstenaarscollectief Dani O’Dean. Dat bestaat uit Sarah Hendrickx, Chloé Dierickx en Liesbeth Doms, drie oud-studenten van Sint-Lucas, de kunstopleiding die deel uitmaakt van Karel de Grote Hogeschool.
„Onze installatie bestaat uit een lichtspot die, wanneer er rust is in de omgeving, een zachte witte lichtbundel uitstraalt”, legt Sarah Hendrickx het concept uit van het kunstwerk. „Wanneer er in de gang naar de panoramazaal ontmoetingen plaatsvinden tussen het licht en een voorbijganger of tussen twee of meerdere personen, wordt de lichtbundel gebroken en verschijnt er een tijdelijk spectrum aan kleuren in de ruimte. De lichtbundel zien we als een plek voor reflectie. De serene uitstraling wekt stilte op en is een ode aan al datgene wat onzegbaar is.”
„Het licht kan symbool staan voor het christelijke licht van de wereld”, vervolgt Sarah Hendrickx. „Als we denken aan licht staat dat echter ook open voor andere religies en concepten. Denk maar aan het lichtfeest dat over de hele wereld in nagenoeg alle religies onder een of andere naam gevierd wordt: Chanoeka in het jodendom, Divali in het hindoeïsme, Kerstmis en Lichtmis in het christendom en de zonnewende bij oud-Germaanse volkeren.”
„We hopen dat het werk met de ontmoetingen die erin plaatsvinden of net met de stilte die het kan uitstralen, een troost kan zijn voor mensen die het even moeilijk hebben of die enige zelfreflectie en bezinning nodig hebben”, zegt de jonge kunstenares. „De regenboog en zijn kleuren beschouwen we als een symbool voor vrede en verdraagzaamheid. Twee begrippen die in onze hedendaagse samenleving nog niet aan kracht verloren hebben en waar we uitgerekend nu aan moeten blijven denken. We hopen dat we met dit kunstwerk de studenten en de docenten kunnen inspireren om even stil te staan, om elkaars spectrum aan kleuren niet enkel te aanvaarden, maar ook de eigenheid van ieder individu aan te moedigen.”
Na de opening van de installatie observeerde Sarah Hendrickx hoe leerlingen en docenten ermee omgingen. „Sommige mensen gaan in een grote bocht om de spot heen, terwijl anderen erin stappen en verbaasd opkijken wanneer het witte licht plotseling overgaat in een kleurrijke regenboog. Zo symboliseert het perfect dat iedereen zijn eigen weg gaat”, zegt ze tot besluit.