Ontgoocheling mag niet primeren – Lieve Wouters [standpunt]
Met argusogen werd het bezoek van vijftien overlevers van misbruik in Rome gevolgd. Een vierdaags bezoek, volgepland met afspraken met Vaticaanse diensten en als hoogtepunt de audiëntie met paus Leo XIV op 8 november. Op meerdere vlakken was het een heel geslaagd bezoek, maar er was ook ontgoocheling. In de media kon je enkele deelnemers al uitgebreid aan het woord horen.
Lees ook
Hoewel goed ingelicht op voorhand, waren ze ontzet over de logies in het Belgisch College in Rome, een kloostergebouw dat herinnerde aan het misbruik en nachtmerries bezorgde. Voor de cameraploeg die een opvolger maakt voor Godvergeten en daar onaangekondigd stond te filmen, was het wel topmateriaal.
Een ander struikelblok is het financiële luik. De paus is toch de baas van de wereldwijde Kerk? Waarom kan hij niet voor eens en altijd en voor alle landen bepalen hoeveel geld er moet betaald worden aan overlevers van misbruik? Rik Torfs had in De Afspraak de grootste moeite om uit te leggen dat het zo niet ineen zit in de Kerk. Bovendien zijn er ook nog nationale wetgevingen en verhoudingen om rekening mee te houden.
Zoveel goede wil
De ontgoocheling zat ook aan de kerkelijke kant. De rector van het Belgisch College maakte er een erezaak van om alle leden van de groep, gelovig of niet, oprecht zo goed mogelijk ten dienste te staan. Hij stond de groep al buiten op te wachten, liet zich uitsluitend met de voornaam aanspreken, tolkte Frans, Nederlands, Italiaans en Engels en leidde de groep door alle Vaticaanse gangen en geplogenheden. Hij had gehoopt iets voor hen te kunnen betekenen, iets te mogen bijdragen aan het helen. Het was te veel gehoopt.
Kerk en overlevers kunnen partners worden voor een betere toekomst. Dat zal niet met iedereen lukken, zo blijkt. Er zit niets anders op dan dat te aanvaarden.
De 84-jarige Lieve Brouwers, die haar broer verloor aan misbruik en zelfdoding, en die de hele reis georganiseerd had, kreeg scherpe kritiek te verduren. Ze blijft ondanks alles geloven in een weg vooruit, waarbij Kerk en overlevers partners worden voor een betere toekomst. Dat zal niet met iedereen lukken, zo blijkt. De wonden zijn te diep. Er zit niets anders op om dat te aanvaarden.
Maar de ontgoocheling mag niet het laatste woord hebben. Er is veel geleerd in Rome: over empathie (of het gebrek daaraan), over synodaliteit en de wil van de wereldkerk om klerikalisme af te leggen en luisterend samen op weg te gaan, over blijvende vorming voor priesters en bisschoppen. Gelovige én niet-gelovige deelnemers waren ontroerd door de ziekenzalving van één van hen door paus Leo. Gelukkig schrijft een nog niet moegestreden 84-jarige het verslag en brengt ze ook de moeilijke boodschappen over aan de bisschoppen en Dignity.
Reageren? Mail naar lieve.wouters@otheo.be
