Samen fier op de Pride – Lieve Wouters [standpunt]

Deze week vindt in Antwerpen de Pride plaats, een event van en voor de queer gemeenschap en al wie met hen wil meevieren. Sinds enkele jaren werkt de katholieke Kerk via haar ‘aanspreekpunten Homoseksualiteit en geloof’ mee aan een oecumenische viering in dat kader. Ik maakte de allereerste editie ervan mee en was aangenaam verrast over de liturgische ernst en schoonheid van de dienst.

Maar wat me nog het meeste trof, was dat de kerk vol zat met mensen van alle leeftijden en huidskleuren. De openheid voor lgbti bleek ook verwelkomend voor andere vormen van diversiteit. Veel aanwezigen kwamen voor het eerst sinds lange tijd in een kerk. En ze mochten zich er thuis voelen. Er heerste een warm gevoel van samenhorigheid en dankbaarheid. 

Na de viering troonden de organisatoren me mee naar de parade. Tot dan toe kende ik het hoogtepunt van de Pride alleen van wat ik ervan op tv had gezien en die beelden hadden me altijd meer afgestoten dan dat ze begrip hadden opgewekt voor de boodschap van het evenement.

Nu viel het me echter op dat de carnavaleske wagens maar een kleine fractie vormden van de hele parade – zeker het meest spectaculaire deel van het verhaal, maar niet het hele. Het grootste deel van de optocht bestond uit doodgewone mensen met hun familie, vrienden en sympathisanten. In een interview bevestigt Mister Gay Belgium Imran Nawaz mijn kijk hierop.

De Pride kreeg toen pas voor mij de betekenis die ze eigenlijk wil uitdragen: ‘Wij mogen er zijn, net als andere mensen en we mogen ons met fierheid laten zien.’ God houdt van iedere mens zoals Hij ze tenslotte zelf gemaakt heeft.

Meteen maakte ik me de bedenking dat als die laatste groep wat meer aan bod kwam in de media, de hele optocht misschien meer mensen zou kunnen enthousiasmeren. In plaats daarvan werkt de beeldvorming vandaag vaak polariserend, terwijl de aanvaarding van genderdiversiteit al danig achteruit gaat. Een op de vijf jongeren vindt geweld tegen homo’s of transpersonen tegenwoordig ‘soms aanvaardbaar’. Het moet maar eens je broer of zus zijn, je kind, je ouder… 

Lees ook

Imran Nawaz: ‘Blij verrast over openheid voor lgbti in religies door de eeuwen heen. Het kan dus’

Lees het volledige artikel

De geschiedenis toont vaak een slingerbeweging. Van discriminatie van lgbti zijn we naar een oververtegenwoordiging van het thema in allerlei tv-programma’s gegaan. Er kan geen show zijn, of er zit een dragqueen in. Het zou goed zijn, mocht de queer beweging wat in rustiger vaarwater komen te liggen. Een lobby moet het niet zijn, wel een constante reminder dat menselijke waardigheid opgaat voor iedereen, zonder onderscheid.

De Vlaamse bisschoppen hebben enkele jaren geleden aanspreekpunten Homoseksualiteit en geloof in het leven geroepen om alvast vanuit de Kerk bij te dragen tot ruimte voor ontmoeting en begrip. Zo mogen we samen fier zijn als zaterdag de Prideparade weer uitgaat.

Reacties welkom via lieve.wouters@otheo.be