Kolet Janssen

Waarom het zo gevoelig ligt om aan de liturgie te sleutelen.

Soms gebeurt er iets ongelooflijk toevalligs. Maar moeten we daar de hand van God in zien?

Wanneer is een kerk leeg? Wanneer is ze vol? En hoe mogen die gebouwen zijn wat hun bestemming is?

Drie doe-het-zelf-cadeautjes: je mag ze uitpakken en ervan genieten, maar je moet er ook mee verder bouwen. Van Paulus tot nu en nog veel verder.

Opeens is het Kerstmis… Zijn we er ooit echt klaar voor?

Uit volle borst meezingen, het doet iets met een mens. En waar kan dat beter dan in de kerk?

Wat kunnen we zeggen over wat er na de dood komt? Niet veel, maar misschien toch genoeg.

Waarom werkt heel rijk zijn vaak als een soort van verslaving?

Heiligen hebben allemaal hun eigen attributen. In onze kerk staat er zelfs een met een bril.

Mensen zijn mensen en dieren zijn dieren. Maar hoe gaan we best met elkaar om?

Heel veel dingen doen we zonder nadenken. En dat is niet altijd een nadeel.

Sommige manieren van spreken werken eerder tegendraads. Ook al is dat niet de bedoeling.

Overal hoor je mensen hoog opgeven over de weldaad van vertragen. Maar pas als het echt niet anders kan, kom je ertoe om dat ook zelf te ervaren.

In onze taal heeft 'schaduw' vaak een negatieve bijklank: 'in de schaduw van', 'schaduwzijde', enz. Daar moeten we misschien verandering in brengen.

In sprookjes praten mensen en dieren met elkaar. Is dat een meerwaarde of is het leven zonder dat al ingewikkeld genoeg?