Kolet Janssen

Kolet Janssen trok naar een tentoonstelling in het kader van Europalia en leerde er hoe belangrijk voorouders zijn in de Indonesische cultuur.

Rituelen mag je koesteren, maar soms moet je ze toch even uitmesten.

Aan de dood valt niet te ontkomen. Maar hoe leef je met de dood voor ogen? Of hoeft dat niet?

Elk nadeel heeft zijn voordeel. Met bijziende ogen kun je soms meer zien dan er is.

Wie ooit de oorlog meemaakte, heeft die voor de rest van zijn leven ergens opgeslagen. En op ongelegen momenten kan die oorlog plots de kop opsteken.

Waar draait het eigenlijk om als je gelovig bent? Om kruisbeelden en hoofddoekjes, of toch nog om iets anders?

Is het een kunstmatige wereld, los van de realiteit? Of een poging, soms tegen beter weten in, om onze wereld naar de hand van God te zetten?

Voor iedereen die Stéphanie heet, of Steven, Stef, Etienne, Stefaan of Fanny.

Sommige Bijbelpassages zijn dringend aan een herschrijving toe. Het verhaal van de toren van Babel bijvoorbeeld.

De Bijbel letterlijk nemen, is meestal niet aan te raden. Maar er zijn van die verzen die perfect rechtstreeks bruikbaar zijn.

Een beetje doelloos dwalen door een grote stad en haar kunstschatten. En dan opeens zie ik ‘an offer you can’t refuse’.

Is er een seizoen dat zich meer leent om te geloven dan een ander? En welk seizoen is dat dan wel?

Moeders te veel idealiseren legt extra druk op hun schouders. Maar het mag gezegd worden: een moeder is vaak een eerste doorkijkje naar God.

Niet alleen God is onzichtbaar. Soms moet een mens ook zoeken naar Maria.