Wat als je Thomas bent? - Valérie Kabergs [standpunt]

Pasen is gebeurd, maar heb je dat ook echt gevoeld? Als dat niet zo is, dan was je alvast niet de enige. Amper een week later maakt Thomas er ons op attent dat lang niet iedereen de verrezen Heer heeft ontmoet. Thomas was er niet bij toen Jezus kwam, zo staat er te lezen. En dus deelt hij ook niet in de vreugde die zijn mede-apostelen overviel.

Wat Thomas wél met zich meedraagt, is het slechte nieuws. Niet alleen het vreselijke nieuws over de dood van Jezus trouwens. Net voordien was de kleine vriendenkring ook met intern kwaad geconfronteerd door het verraad van Judas. Kan je het Thomas kwalijk nemen dat hij de woorden van zijn medeleerlingen niet zomaar voor waar aannam?

In mezelf, en in de mensen rondom mij, herken ik veel van Thomas. De reflex om te twijfelen. Het verlangen om zélf te zien, zélf te voelen, zélf te checken of het klopt. Omdat vertrouwen soms al beschaamd is. Omdat het slechte nieuws zich gemakkelijker opdringt dan het goede. En zo ontglipt het ons – het goede nieuws. Niet omdat het er niet is, maar omdat we het niet meer verwachten. Uit zelfbescherming sluiten we ons af voor elkaar; zelfs voor diegenen met wie we ons het meest verbonden voelen. Binnen die muren van zelfbescherming hoor je enkel nog de echo van wat fout ging. Maar het goede nieuws klinkt anders en vraagt om openheid en verbondenheid. Pasen kan niet gebeuren in afzondering. We hebben elkaar nodig om goed nieuws te kunnen horen, om Pasen te kunnen voelen, om het te kunnen geloven.

Gelukkig geeft Thomas het ondanks zijn twijfels niet op om zijn medeleerlingen te blijven opzoeken. En precies in die gemeenschap komt Jezus terug. Niet met verwijt, maar met vrede. Zijn dood maakt allesbehalve een eind aan het goede nieuws dat Hij wilde verspreiden. Tot op vandaag, zo geloof ik.

Dus herken je jezelf in Thomas? Veroordeel jezelf dan niet tot ongelovige, maar noem je liever een aanhouder die wint. Thomas laat zien dat er altijd een nieuwe kans is om er een volgende keer wél bij te zijn. Om Pasen niet alleen van op enige afstand te zien gebeuren, maar de ontmoeting met de Verrezene ook echt te voelen en in Hem te geloven.

Reageren? Mail naar valerie.kabergs@otheo.be