In het kader van de Week van de Vrijwilliger sprak ik met vrijwilligers. Het werd me opnieuw duidelijk hoe belangrijk ze zijn. Eén reden in het bijzonder bleef me bij: vrijwilligster Mieke De Jonghe verwoordde het zo: ‘Net omdat ik niet opgesloten zit in een bepaalde beroepsfunctie, is er meer ruimte om dichtbij mensen te komen. En die nabijheid maakt ongelofelijk veel mogelijk.’ Diezelfde kracht van nabijheid las ik ook in het evangelie dat op de eerste zondag van de veertigdagentijd wordt voorgelezen. In de woestijn komt God zo dichtbij Jezus dat Hij de kracht ervaart om alle beproevingen van de duivel te weerstaan. Ook hier maakt nabijheid dus ongelofelijk veel mogelijk.
Meer dan mogelijkheden hebben beperkingen ons in hun macht
Zou dat vertrouwen in al die mogelijkheden ook voor ons een gids kunnen zijn om de vastentijd te beleven? In ons hoofd werkt het vaak anders. Meer dan de mogelijkheden hebben de beperkingen ons in hun greep. Maar in feite hebben we een keuze: wat laten we dichtbij ons komen, de angst die voortkomt uit onze kwetsbaarheid of het vertrouwen dat er altijd meer mogelijk is?Voor mezelf is de angst vaak nabijer dan het geloof in positieve mogelijkheden. Wat zou het geruststellend zijn als we minder kwetsbaar waren voor ziektes en oorlogsdreigingen. Daarvoor tekenen, is iets waarvoor ik me zou laten verleiden.Maar de wereld is wat hij is, en als mensen zijn we niet immuun voor kwetsbaarheid. Het bijzondere aan Jezus is dat Hij ons meeneemt op een weg door die kwetsbaarheid heen. Hij toont aan dat er rondom en te midden van die kwetsbaarheid ongelofelijk veel moois mogelijk is door mensen nabij te zijn.In deze veertig dagen wil ik openstaan voor alle mogelijkheden door dichter bij God te komen en dichter bij mensen. Ik nodig ook jou er graag toe uit. Misschien ontdekken we wel een nieuw engagement zoals vrijwilligster Mieke. Of worden we er ons sterker van bewust hoe belangrijk de nabijheid is die we zelf ervaren en ook aan anderen kunnen schenken.
