Met de bloedhete zomer en talrijke bosbranden nog vers in het geheugen, start in de wereldkerk een nieuwe Scheppingsperiode. Die begint op de Wereldgebedsdag voor de Zorg voor de Schepping (1 september) en loopt tot de gedenkdag van Franciscus van Assisi (4 oktober).
Het was paus Franciscus die deze wereldgebedsdag in 2015 in het leven riep, in navolging van de oecumenisch orthodoxe Kerk. Paus Leo XIV vierde vorig jaar voor het eerst een Mis voor de Zorg voor de Schepping en publiceerde hiervoor een nieuw misformulier in het lectionarium. Dit jaar viert hij deze openluchtmis opnieuw, op 1 september, in de Laudato si’-tuinen van Castel Gandolfo.
Vorige week schreef hij ook een inspirerende boodschap voor de elfde Wereldgebedsdag voor de Zorg voor de Schepping. De titel luidt: Zij zullen hun zwaarden omsmeden tot ploegijzers en hun speren tot snoeimessen, een citaat uit Jesaja 2,4.
De paus ziet talrijke crises en groot menselijk leed, terwijl de ontregeling van de schepping in een stroomversnelling komt. ‘Deze verschijnselen staan niet los van elkaar’, merkt de paus op. ‘Ze vormen één pleidooi voor genezing en vrede, waar een gekwetste wereld zo om smeekt.’
De belofte van Jezus’ hemelse vrede staat in schril contrast tussen wat we dagelijks zien, stelt de paus. In plaats van zwaarden om te smeden tot landbouwwerktuigen, gebeurt vandaag veeleer het tegenovergestelde. Dat is niet alleen een politiek, maar ook een menselijk en spiritueel falen, klinkt het.
Paus Benedictus XVI
‘De conflicten die de mensheid kwellen, zijn in veel opzichten uitdrukking van innerlijke onenigheid en verdeeldheid. Als het hart vervormd is, lijden relaties daaronder, en beginnen de structuren die we opbouwen die wanorde te weerspiegelen.’ Paus Leo citeert dan paus Benedictus XVI: ‘De uiterlijke woestijnen in de wereld groeien omdat de innerlijke woestijnen zo uitgestrekt geworden zijn.’
De paus roept alle gelovigen op: ‘Laten we ons een wereld voorstellen waarin de energie die nu in oorlog wordt gestoken, wordt ingezet voor het overwinnen van armoede, de bescherming van de menselijke waardigheid en verzoening van volkeren.’ Dat doen we niet met vernietigingswapens, maar met waarheid, dialoog, geduld, goedheid, gerechtigheid, barmhartigheid, begrip, zorg en liefde.
‘De weg die voor ons ligt, is duidelijk, maar niet gemakkelijk’, zo besluit de paus. ‘Wij zijn geroepen om ons hart te laten vernieuwen, zodat wij vrede kunnen zoeken en zorg kunnen dragen voor de schepping. De Schrift zegt ons dat wij over ons hart moeten waken, want het is de bron van ons leven (vgl. Spr 4,23).'
'Als wij deze taak met nederigheid en geloof op ons nemen, zullen wij medewerken aan Gods werk van vernieuwing. Wij zullen, langzaam maar zeker, van woestijn naar tuin gaan, van verdeeldheid naar gemeenschap, en van geweld naar vrede.’ (LW)
